این ساعت از بیگ‌بن قدیمی‌تر است!

دیدگاه‌ خود را بنویسید / آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، آستارا، آمل، آموزش، اخبار گردشگری و میراث، اختصاصی کجارو، ارومیه، استان اردبیل، استان اصفهان، استان البرز، استان بوشهر، استان تهران، استان زنجان، استان فارس، استان کرمان، استان کرمانشاه، استان همدان، استان یزد، اصفهان، اقامت، ایران، ایرانگردی، بابلسر، برترین ها، بوشهر، پرونده خبری، تاریخی و فرهنگی، تالش، تبریز، تجهیزات سفر، تحصیل و مهاجرت، تکاب، تماشاخانه، تهران، جاذبه، چالوس، چهارمحال و بختیاری، حمل و نقل، حمل و نقل عمومی، خراسان جنوبی، خراسان رضوی، خرید و سوغات، راهنمای سفر، رپورتاژ آگهی، رشت، سرعین، سفر، سفرنامه، سنندج، شهداد، شهرکرد، شیراز، طبس، طبیعت گردی و ماجراجویی، غذا، فرودگاه، کاشان، کرج، کردستان، کرمانشاه، کیش، گردش، گردشگری، گوناگون، گیلان، لاهیجان، لرستان، مازندران، ماسال، مشهد، نمک آبرود، نوشهر، هرمزگان، همدان، هواشناسی، ویدیو، یزد / توسط

تبلیغاتمشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغات

نمای کلی از مکانیزم داخلی و چرخ‌دنده‌های عظیم فلزی ساعت تاریخی در بالای برج کلیسا

ساعت ۱۷۰ ساله کلیسایی در هند که از بیگ‌بن لندن قدیمی‌تر است و سال‌ها خاموش بود، با همت متخصصان و قطعات دست‌ساز دوباره به صدا درمی‌آید.

متخصصان آثار باستانی در جریان بازسازی یک کلیسای تاریخی در جنوب هند، موفق به شناسایی ساعتی در برج این بنا شده‌اند که بررسی‌ها نشان می‌دهد قدمت آن حتی از ساعت مشهور «بیگ‌بن» (Big Ben) لندن نیز بیشتر است. این شاهکار مهندسی را یکی از مشهورترین ساعت‌سازان بریتانیایی در لندن (John Moore & Sons) در سال ۱۸۵۴ میلادی ساخته است و پنج سال پیش از نصب نماد نمادین پارلمان بریتانیا، در این منطقه از هند به بهره‌برداری رسیده بود. اگرچه چرخ‌دنده‌های این ساعت قدیمی همچنان توان حرکت دارند، اما زنگ آن به دلیل نقص فنی سال‌هاست که به سکوت فرورفته و حالا تیمی از متخصصان مرمت آثار تاریخی آستین بالا زده‌اند تا طنین صدای آن را دوباره به محله بازگردانند.

نمای نزدیک از صفحه برنجی و قدیمی ساعت که نام سازنده و سال ساخت روی آن حک شده عکاس: نامشخص / thehindu.com

کلیسای جامع «ترینیتی مقدس» (Holy Trinity Cathedral) که خود بنایی دویست‌ساله به شمار می‌رود، میزبان این گنجینه است که احتمالا قدیمی‌ترین ساعت برجی در سراسر هند حساب می‌شود. پیش از این، متولیان کلیسا که از تعمیر مکانیکی سازه ناامید شده بودند، قصد داشتند مکانیزم ارزشمند قدیمی را با یک سیستم باتری‌خور مدرن جایگزین کنند؛ اما با ورود کارشناسان مرمت، این طرح متوقف شد. یکی از متخصصان این حوزه با انتقاد شدید از جایگزینی سیستم‌های برقی، معتقد است که حذف چنین نبوغ مهندسی و جایگزینی آن با باتری، به مثابه «قتل» یک اثر هنری است. او تاکید دارد که این ساعت‌ها به صورت هفتگی کوک می‌شوند و سیستمی چنان پیچیده و دقیق دارند که حیف است اصالت‌شان فدای آسودگی تکنولوژی‌های جدید شود.

عملیات احیای این ساعت با یک چالش بزرگ مهندسی روبه‌روست چرا که این نوع ساعت‌های برجی در قرن نوزدهم سفارشی و منحصربه‌فرد ساخته می‌شدند و هیچ قطعه یدکی برای آن‌ها در بازار وجود ندارد. برای حل این مشکل، ساعت‌سازان ناچارند قطعات معیوب را به روش‌های سنتی و با استفاده از دستگاه تراش، به صورت دستی طراحی و تولید کنند. تیم بازسازی اعلام کرده است که هیجان اصلی این پروژه، دقیقا در همین مرحله تراشکاری و ساخت قطعات گمشده نهفته است. انتظار می‌رود با اتمام این جراحی ظریف مهندسی تا هفته‌های آینده، ناقوس این ساعت ۱۷۰ ساله دوباره به صدا درآید و به عنوان بخشی از میراث معماری و تاریخی منطقه، بار دیگر زمان را به اهالی اعلام کند.

مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذاری

  • نیلوفر انساندنبال کردن

لینک منبع

نوشته‌های مرتبط

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اسکرول به بالا