استان تهران

راز مدفون زیر رود راین؛ سازه‌ای که ۲۰۰۰ سال سالم ماند

تبلیغاتمشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتباستان‌شناسان در قلب کلن آلمان، بقایای یک تالار اداری عظیم و یک نیایشگاه خانگی متعلق به دوران روم باستان را در زیر میدان شهرداری کشف کردند.به نقل از هریتیج دیلی؛ عملیات حفاری در میدان شهرداری شهر کلن آلمان به یکی از مهم‌ترین یافته‌های باستان‌شناسی دهه‌های اخیر در این منطقه منجر شد. باستان‌شناسان در جریان ساخت فضاهای نمایشگاهی جدید، موفق به کشف پی‌های یک «آپیس» (Apse) یا برآمدگی نیم‌دایره‌ای عظیم شدند که بخشی از یک باسیلیکای (Basilica) اداری بزرگ در دوران روم باستان و ساختمانی بوده است که در آن زمان برای امور رسمی و دادرسی‌های قضایی مورد استفاده قرار می‌گرفت.
ضخامت پی‌های این بنای باشکوه به چهار متر می‌رسد و برخلاف تصورات اولیه، نه با بتن رومی، بلکه با لایه‌بندی دقیق سنگ‌های بازالت، آهک و توف ساخته شده است. سلامت این سازه‌ها پس از دو هزار سال، شگفت‌انگیز توصیف شده؛ چرا که قرارگیری در شیب قدیمی رود راین باعث شده بود این بخش‌ها در همان دوران باستان زیر خاک مدفون شوند و از گزند ساخت‌وسازهای قرون بعدی در امان بمانند. در این محل، علاوه بر پی‌ها، بخش‌هایی از دیوارها، پلکان‌ها و حتی قطعاتی از نقاشی‌های دیواری نیز سالم باقی مانده‌اند.
در کنار این ابنیه عمومی، کشف یک «لاراریوم» (Lararium) یا نیایشگاه خانگی متعلق به قرن دوم میلادی در مجتمع کاخ فرمانداری، باستان‌شناسان را شگفت‌زده کرده است. این محراب‌های کوچک که برای ستایش خدایان نگهبان خانه ساخته می‌شدند، پیش از این بیشتر در مناطقی مانند پمپئی دیده شده بودند و کشف نمونه‌ای از آن‌ها در شمال کوه‌های آلپ امری منحصر‌به‌فرد است. بر روی این محراب، هنوز جای میخ‌های مخصوص آویختن گل و بقایای هدایای مذهبی دیده می‌شود که دریچه‌ای بی‌سابقه به زندگی عمومی و خصوصی ساکنان کلن در دو هزاره پیش می‌گشاید.
باستان‌شناسان در شوک؛ گورستان ۴ هزار ساله کشف شدمطالعه '21 روز قبللحظه‌ای که نفس دنیا حبس شد؛ روایت نخستین خبرنگار از باز شدن مقبره باستانی (تصاویر)مطالعه '101 روز قبلمقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذارینیلوفر انساندنبال کردن

جاذبه‌ها در سفر زمان؛ تصاویر دیدنی‌های معروف قبل از معروف شدن!

تبلیغاتمشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتپیش از هجوم گردشگران، مشهورترین بناهای جهان، چهره‌ دیگری داشتند. در این مقاله با تصاویری کمیاب به گذشته‌ آرام و خلوت این نمادهای جهانی سفر خواهید کرد.تا به حال به این موضوع فکر کرده‌اید که پیش از آنکه بناهای معروفی چون کولوسئوم، برج ایفل یا تاج‌ محل، به نمادهای جهانی گردشگری تبدیل شوند، چه ظاهری داشتند؟ با این مجموعه‌ جذاب از عکس‌های کمیاب قدیمی که از اواخر قرن نوزدهم تا دهه ۱۹۹۰ میلادی را در بر می‌گیرند، به سفر در زمان بروید و ببینید این بناها و مناظر افسانه‌ای، پیش از آنکه به مقاصد شلوغ امروزی بدل شوند، چگونه به نظر می‌رسیدند. (MSN)
فهرست مطالبکپی لینکآبشار نیاگارا، کانادا و ایالات متحده؛ آغاز گردشگری ماجراجویانهدر نیمه قرن نوزدهم (۱۸۵۹ میلادی)، آبشار نیاگارا نه فقط یک پدیده طبیعی، بلکه مقصدی هیجان‌انگیز برای ماجراجویان بود. ساخت پل‌های چوبی و سکوهای تماشا، امکان نزدیک شدن بی‌سابقه به آب‌های خروشان را فراهم می‌کرد. بازدیدکنندگان، اغلب با لباس‌های رسمی و در شرایطی ابتدایی، برای دیدن این شگفتی طبیعی سفر می‌کردند. حضور برج‌های دیدبانی در لبه آبشار نشان می‌دهد که تجربه‌ «تماشای خطرناک» بخشی از جذابیت نیاگارا بوده است. در این دوره، نیاگارا آرام‌آرام از یک منظره طبیعی به یک جاذبه گردشگری جهانی تبدیل شد.
عکاس: نامشخص / msn.comکپی لینکابوالهول بزرگ جیزه، مصر؛ شکوه مدفون در شن‌هامجسمه ابوالهول مصر در اواخر قرن نوزدهم (۱۸۸۲ میلادی)، هنوز تصویری رازآلود و نیمه‌پنهان داشت. بخش بزرگی از این تندیس باستانی در زیر شن‌های صحرا مدفون بود و همین وضعیت، به حس رمزآلود آن می‌افزود. بازدید از اهرام جیزه در آن زمان، بیش از آنکه تجربه‌ای گردشگری باشد، سفری اکتشافی به دل تاریخ به شمار می‌رفت. حضور انسان‌ها در کنار پیکره عظیم ابوالهول، مقیاس شگفت‌انگیز آن را برجسته‌تر می‌کند. این تصویر، دوره‌ای را نشان می‌دهد که آثار باستانی فارغ از مدیریت و بازسازی برای گردشگران، هنوز در حال کشف شدن بودند.
عکاس: نامشخص / msn.comکپی لینکبرج ایفل، پاریس، فرانسه؛ تولد یک نماد مدرنبرج ایفل، شاخص‌ترین نماد امروزی پاریس در سال ۱۸۸۹ میلادی، سازه‌ای تازه‌ نفس و بحث‌ برانگیز در قلب این شهر بود. بسیاری آن را یک سازه موقتی و حتی ناهماهنگ با چهره شهر می‌دانستند. با این حال، همین برج فلزی جسورانه، نماد ورود پاریس به عصر مدرنیته شد. بازدیدکنندگان نمایشگاه جهانی، با کنجکاوی و شگفتی به این سازه نوظهور نگاه می‌کردند. در آن زمان، برج ایفل نه جاذبه‌ای آشنا و شلوغ، بلکه هنوز یک تجربه جدید به شمار می‌رفت؛ تجربه‌ای که آینده‌ آن حتی برای سازندگانش نیز قطعی نبود.
عکاس: نامشخص / msn.comکپی لینککاخ باکینگهام، لندن، انگلستان؛ قدرت، تشریفات، تماشا«کاخ باکینگهام» (Buckingham Palace) در پایان قرن نوزدهم (۱۸۹۷ میلادی)، بیش از هر چیز، نماد اقتدار امپراتوری بریتانیا بود. رویدادهای سلطنتی مانند جشن‌های بزرگ ملی، این فضا را به صحنه‌ای عمومی برای نمایش قدرت و نظم تبدیل می‌کردند. مردم برای دیدن تشریفات، صف می‌کشیدند و کاخ را نه از درون، بلکه از پشت نرده‌ها به تماشا می‌نشستند. این تصویر، لندن را در دورانی نشان می‌دهد که فاصله میان مردم و قدرت هنوز به‌ وضوح حفظ می‌شد.
عکاس: نامشخص / msn.comکپی لینکمسجد آبی، استانبول، ترکیه؛ شکوه آرام معنویمسجد آبی استانبول در پایان قرن نوزدهم (۱۸۹۹ میلادی)، فضایی آرام و کم‌ رفت‌ و آمد داشت و بسیار متفاوت‌تر از تصویر شلوغ امروزی آن به نظر می‌رسید. این بنا با گنبدها و مناره‌های باشکوه خود، نمادی از قدرت و اعتماد به‌ نفس امپراتوری عثمانی بود. بازدید از مسجد بدون اتکا بر گردشگری انبوه، بیشتر حال‌ و هوای معنوی و تماشاگرانه داشت و میدان اطراف مسجد، خلوت بود و معماری آن بدون ازدحام، خودنمایی می‌کرد. این تصویر، استانبولی را نشان می‌دهد که هنوز به مقصد توریستی جهانی تبدیل نشده بود.
عکاس: نامشخص / msn.comکپی لینککاخ الحمرا، گرانادا، اسپانیا؛ ظرافت معماری تاریخیکاخ الحمرا که بر فراز تپه‌ای مشرف به شهر گرانادا قرار دارد، در اوایل قرن بیستم (حدود ۱۹۰۰ میلادی)، فضایی شاعرانه و آرام داشت و جایی برای قدم‌زدن و تماشا، نه ازدحام و صف‌های طولانی بود. معماری ظریف، حیاط‌های متقارن و بازی نور و آب، تجربه‌ای آرام و تامل‌برانگیز ایجاد می‌کرد. بازدیدکنندگان، بیشتر مجذوب حال‌ و هوای تاریخی و شرقی این مجموعه می‌شدند و باغ‌ها و کاخ‌ها نیز بدون فشار گردشگری مدرن نفس می‌کشیدند. این تصویر، الحمرا را پیش از تبدیل شدن به یکی از شلوغ‌ترین جاذبه‌های دیدنی اسپانیا نشان می‌دهد.
عکاس: نامشخص / msn.comکپی لینکشهر ممنوعه، پکن، چین؛ پایان یک عصر امپراتوریشهر ممنوعه چین، مجموعه‌ عظیمی از کاخ‌های امپراتوری که با دیوارهای بلندی احاطه شده است، در سال‌های پایانی قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم میلادی، هنوز قلب قدرت سیاسی این کشور بود. این فضا بیش از آنکه یک جاذبه گردشگری باشد، مکانی بسته و رازآلود به‌شمار می‌رفت. ورود عموم مردم به آن تقریبا غیرممکن بود و عظمت آن از دور تماشا می‌شد. تصویر سال ۱۹۰۸ میلادی، سکوت و وقاری را نشان می‌دهد که پیش از سقوط نظام امپراتوری بر این مکان حاکم بود و اندکی بعد، این مجموعه از نماد قدرت به میراثی تاریخی بدل شد.
عکاس: نامشخص / msn.comکپی لینککولوسئوم، رم، ایتالیا؛ سکوت پس از جنگکولوسئوم، آمفی‌تئاتر عظیم سنگی که در سال‌های ۷۰ تا ۷۲ میلادی و برای برگزاری نبردهای گلادیاتوری ساخته شد، در میانه جنگ جهانی دوم، در فضایی خاموش و خلوت ایستاده بود. رم که زمانی مقصد محبوب گردشگران اروپایی به شمار می‌رفت، در این دوره رونق گردشگری خود را از دست داد و خیابان‌ها آرام و بناهای تاریخی، بدون جمعیت دیده می‌شدند. کولوسئوم در این تصویر بیش از اینکه جاذبه‌ای پرهیاهو به نظر آید، یادآور گذشته‌ای دور است. این سکوت، پیش‌ درآمد دوره‌ تازه‌ای بود که با پایا..

خداحافظی با توریست بودن؛ چرا سفرهای اکتشافی ترند جهان شدند؟

تبلیغاتمشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتصنعت گردشگری در ۶ دهه اخیر از تماشای منفعلانه مناظر، به سوی سفرهای اکتشافی و آموزنده‌ای کوچ کرده که معنای سفر را تغییر داده است.در دهه‌های گذشته، سفر رفتن عمدتا در «دیدن» خلاصه می‌شد که در آن جابه‌جایی از نقطه‌ای به نقطه دیگر با حداکثر سرعت و آسایش مد نظر بود. اما حالا ورق برگشته است. نسلی نوظهور از مسافران، دیگر به دنبال هتل‌های لوکس تکراری نیستند؛ آن‌ها می‌خواهند چکمه بپوشند، با دانشمندان هم‌کلام شوند و جایی پا بگذارند که هنوز ردی از هجوم گردشگری انبوه در آن نیست. «سفرهای اکتشافی» (Expedition Travel) اکنون به موتور محرک صنعت گردشگری تبدیل شده‌اند. (travelweekly)
عکاس: هوش مصنوعیبیش از نیم قرن پیش، مناطق دورافتاده جهان تنها قلمرو دانشمندان و ماجراجویان حرفه‌ای بود. برای مردم عادی، سفر یعنی تماشای مناظر از دور، درست مثل دیدن یک فیلم سینمایی که خودشان نقشی در آن نداشتند. اما ایده‌ای که دهه‌ها پیش در سکوت شکل گرفت، امروز به یک ترند جهانی تبدیل شده است که بر طبق آن سفر باید آموزشی، عمیق و متصل به طبیعت باشد.
کپی لینکوقتی نقشه زیر پای شما جان می‌گیردیکی از کارشناسان باسابقه این حوزه می‌گوید در گذشته مسافران با لیوانی در دست روی عرشه کشتی می‌نشستند و عبور خط ساحلی را تماشا می‌کردند. او می‌گوید: «سفرهای اکتشافی، سناریو را عوض کرده‌اند. حالا مسافران ما بخشی از روایت داستان هستند. آن‌ها به جای تماشای قطب جنوب از دور، سوار قایق‌های بادی زودیاک می‌شوند تا از میان یخ‌های شناور عبور کنند و در نزدیکی کلونی پنگوئن‌ها بایستند. این تفاوت تماشای نقشه با حس کردن زمین زیر پاست.»
عکاس: هوش مصنوعیدر این مدل جدید، مسافر دیگر یک «توریست» نیست؛ او به یک «مشارکت‌کننده» تبدیل می‌شود که گاهی در پروژه‌های تحقیقاتی و علمی مسیر نیز سهم دارد.
کپی لینکچرا محبوبیت سفرهای اکتشافی رکورد می‌زند؟گزارش‌های اخیر انجمن بین‌المللی خطوط کروز (CLIA) نشان می‌دهد که این سبک از سفر با سرعتی باورنکردنی در حال رشد است و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۲۹ شاهد رشدی ۱۵۰ درصدی باشد. اما چرا؟
ارزش‌های اخلاقی: مسافران امروز، به‌ویژه نسل‌های جوان‌تر، به دنبال سفرهایی هستند که با ارزش‌های زیست‌محیطی آن‌ها همخوانی داشته باشد. آن‌ها می‌خواهند بدانند پولی که خرج می‌کنند، چگونه به جوامع محلی کمک می‌کند.پایداری: در دنیایی که تغییرات اقلیمی به یک نگرانی جدی تبدیل شده، تورگردان‌هایی که با گروه‌های کوچک سفر می‌کنند و کمترین ردپای کربنی را به‌جا می‌گذارند، انتخاب اول مسافران آگاه هستند.فرار از کلیشه‌ها: در سفرهای اکتشافی، مقصد تنها نیمی از ماجراست؛ نیم دیگر، درک عمیق زیست‌بوم و تاریخ آن منطقه است.کپی لینکجادوی لحظات پیش‌بینی‌نشدهبرخلاف تورهای سنتی که همه چیز طبق ساعت پیش می‌رود، در سفرهای اکتشافی، «طبیعت» تعیین‌کننده برنامه است. آب‌وهوا، حرکت حیات وحش و شرایط محلی، مسیر را دیکته می‌کنند.
عکاس: هوش مصنوعییکی از متخصصان سفر معتقد است که فراموش‌نشدنی‌ترین خاطرات در همین لحظات از پیش برنامه‌ریزی نشده شکل می‌گیرند: «ممکن است ناگهان گله‌ای از نهنگ‌ها در کنار کشتی ظاهر شوند یا یک دعوت غیرمنتظره از سوی یک قبیله محلی، کل برنامه روز را تغییر دهد. این همان چیزی است که هیجان سفر را دوچندان می‌کند.» در این سبک سفر، برنامه را با مداد می‌نویسند اما خاطراتش بر جان حک می‌شود.
کپی لینککلاس درسی به وسعت یک سیارهآموزش، ستون فقرات سفرهای اکتشافی مدرن است. مسافران دیگر به اطلاعات سطحی راضی نمی‌شوند. آن‌ها همراه با تاریخ‌نگاران، زیست‌شناسان و عکاسان حرفه‌ای سفر می‌کنند تا «چراها» و «چگونه‌ها» را بیاموزند.
عکاس: هوش مصنوعیاین رویکرد که به «جنبش سفر آهسته» (Go-slow movement) معروف شده، به مسافر اجازه می‌دهد به جای فتح قله‌ها یا تیک زدن فهرست جاذبه‌ها، با روح یک سرزمین پیوند برقرار کند.
کپی لینکآینده؛ عمق به جای سرعتبا ورود به هفتمین دهه از تاریخ سفرهای اکتشافی، به نظر می‌رسد این صنعت به بلوغ رسیده است. در جهانی که اطلاعات به صورت لحظه‌ای در دسترس است و جاذبه‌های مشهور جهان بیش از حد شلوغ شده‌اند، مسافران تشنه «معنا» هستند.
آینده این سفرها در گرو نوآوری و مسئولیت‌پذیری است. شرکت‌هایی در این بازار دوام می‌آورند که بتوانند ماجراجویی واقعی و بکر را بدون قربانی کردن راحتی و امنیت مسافر، در دورترین نقاط کره زمین فراهم کنند. حالا دیگر هدف سفر، دیدن جهان نیست؛ بلکه تبدیل شدن به یک «شهروند جهانی مسئول» است که پس از بازگشت، نگاهش به زمین برای همیشه تغییر کرده است.
عکاس: هوش مصنوعیشما چطور سفر می‌کنید؟ تماشای مناظر از پشت شیشه را ترجیح می‌دهید یا دوست دارید چکمه بپوشید و به دل ناشناخته‌ها بزنید؟ اگر تجربه سفری دارید که نگاهتان را به دنیا عوض کرده، در کامنت‌ها برای ما و دیگر مخاطبان کجارو از آن‌ها بنویسید.
منبع عکس کاور: هوش مصنوعی
مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذارینیلوفر انساندنبال کردن

جاهای دیدنی گرگان؛ راهنمای گم شدن میان طبیعت و تاریخ

Error loading HTML

شوک آسمانی در عصر قاجار؛ اولین پرواز بالن در تبریز (+ عکس)

تبلیغاتمشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتیک عکس، یک بالن غول‌پیکر و انبوهی از مردم کنجکاو؛ تبریز در واپسین سال‌های عصر قاجار، در آستانه پرواز ایستاده بود.قابی فراموش‌شده از تاریخ، ناگهان ما را به قلب تبریز در دوران سلطنت مظفرالدین‌شاه قاجار پرتاب می‌کند. تصویری کم‌نظیر که لحظه آماده‌سازی و به پرواز درآوردن یک بالن غول‌پیکر را در میدان تاریخی مشق ثبت کرده است؛ رویدادی که برای مردمان آن روزگار، چیزی کمتر از جادو نبود.
در این عکس، غوغایی از شگفتی برپاست. جمعیتی با لباس‌های مرسوم اواخر دوره قاجار، مشتاق و کنجکاو، دور تا دور هیولای پارچه‌ای حلقه زده‌اند که روی زمین آرمیده و منتظر دمیدن روح آتش در کالبدش است. این فقط یک آزمایش نبود؛ نمایشی عمومی برای رویارویی با آینده بود.
مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذاریتیم کجارودنبال کردن

تیشه به ریشه تاریخ سمنان؛ خانه یغمایی تخریب شد

تبلیغاتمشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتیک کنشگر میراث فرهنگی در استان سمنان از تخریب یک خانه تاریخی و واجد ارزش در محله تاریخی «حاجی شیخ» خبر داد.به نقل از ایسنا، «حسین ترحمی» از دوستداران میراث فرهنگی سمنان با اعلام این خبر گفت:
این خانه متعلق به آقای یغمایی بوده است؛ فردی که از مسئولان پیشین فرهنگ و هنر به شمار می‌آمد. این بنا در محدوده‌ای واقع شده است که به «محله حاجی‌ شیخ» شناخته می‌شود؛ محله‌ای تاریخی که نام آن برگرفته از حاجی‌ شیخ، از چهره‌های اثرگذار دوره ناصرالدین‌شاه و از مجتهدان شناخته‌شده سمنان بود که در زمان آیت‌الله انصاری نیز جایگاه و اعتبار داشت. در این محله، حمام تاریخی و مجموعه‌ای از بناهای ارزشمند از جمله خانه حاجی‌شیخ وجود داشت که متأسفانه همگی تخریب شده‌اند و در حال حاضر تنها یک تکیه از آن مجموعه باقی مانده است.این دوستدار میراث فرهنگی در سمنان افزود:
آقای یغمایی، به‌عنوان نخستین مسئول فرهنگ و هنر سمنان و از آخرین مدیران این حوزه در ساختار پیشین، ساکن همین محله بودند و بنا به گفته ایشان، این خانه در اصل متعلق به آقای «ستوده انارکی» بوده و در دوره‌ای دیگر به آقای یغمایی واگذار شده است. چندی پیش این خانه و یک خانه دارای بادگیر که روبروی آن قرار دارد، به عنوان بناهای واجد ارزش شناسایی شدند. تقریباً خردادماه امسال بود که مطلع شدیم قرار است این خانه تخریب شود. این خانه از میراث فرهنگی مجوز تخریب گرفته و چون میراث فرهنگی آن را تاریخی و واجد ارزش اعلام نکرده، تخریب آن بلامانع اعلام شده است. مدتی بعد، وقتی از مقابل خانه عبور می‌کردم، متوجه شدم که خانه تخریب شده است. از اهالی محل پرسیدم، گفتند یکی دو ماه پیش تخریب شده است.ترحمی با بیان اینکه این تخریب دقیقا در امتداد کوتاهی‌های میراث فرهنگی درباره بافت تاریخی سمنان و نقض حریم برج افشاری رخ داده است، گفت:
متاسفانه خانه‌های مهم سمنان شناسایی نشده‌اند. برخلاف ادعای معاونت میراث که مدام می‌گویند «مشاور گرفته‌ایم»، شواهد نشان می‌دهد مشاوری گرفته نشده است. هم تخریب این خانه، هم ساخت‌وساز بلندمرتبه مقابل برج افشاری، و هم وضعیت خانه صفوی که واقعاً در معرض خطر است و ثبت نمی‌شود، نشان می‌دهد اساساً اعتقادی به کار میدانی ندارند. جالب اینجاست که این خانه در نزدیکی اداره میراث شهرستان سمنان قرار داشته است. ما بارها درخواست دادیم که حداقل هر سه ماه یک‌بار جلسه‌ای برگزار شود، نه جلسه‌ای تشکیل می‌شود و نه حتی وقتی وزیر میراث فرهنگی به سمنان آمد، از ما دعوت شد. در جلسه استانداری دیدیم افرادی که ساختمان‌ساز هستند یا یک بوم‌گردی دارند، به‌عنوان ارشدین میراث فرهنگی در ردیف جلو نشسته‌اند، اما حتی یک پژوهشگر میراث فرهنگی دعوت نشده بود.این دوستدار میراث فرهنگی افزود:
وقتی نسبت به برج و حصار افشاری بی‌توجهی می‌شود، وقتی وزارت میراث فرهنگی با وجود نامه‌نگاری‌ها واکنشی نشان نمی‌دهد، طبیعی است این اتفاق‌ها بیفتد. اینجا مسئول ثبت وزارتخانه و همچنین مسئول ثبت داخلی هستند که باید پاسخگو باشند. مدام می‌گویند «مالک خصوصی است»، در حالی که قبل از ثبت و قبل از ابلاغ وزیر، مالک را مطلع کرده‌اند. مالک هم می‌داند خانه تاریخی است و آن را تخریب می‌کند و هیچ اتفاقی هم نمی‌افتد.ترحمی گفت:
مشکل اصلی میراث فرهنگی سمنان این است که اداره میراث فرهنگی شهرستان اختیار عمل ندارد و به زعم ما، مدیرانی انتخاب می‌شوند که نگاه پژوهشی و فنی به آثار تاریخی ندارند. در یک سال اخیر، دو سه خانه دیگر هم تخریب شده است. این خانه به‌خاطر اهمیتش قبلاً شناسایی شده بود؛ اما باز هم تخریب شد. از طرفی، مدیریت بافت تاریخی سمنان را بیرون از شهر مستقر کرده‌اند، در حالی که مدیر بافت تاریخی باید در دل شهر باشد تا بتوان با او گفت‌وگو کرد. متاسفانه همه ارتباط‌ها قطع شده و همین باعث شده آثار تاریخی، خانه‌ها و حتی مهم‌ترین بخش‌ها مثل حصار شهر، یکی‌ یکی از بین بروند.مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذاریتیم کجارودنبال کردن

راز تپه‌های باستانی کرمانشاه؛ کشف باستانی یا ادعای تکراری؟

تبلیغاتمشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتراز تمدنی گمشده در کرمانشاه دوباره زنده شد. سفال‌هایی که ۲۰ سال پیش پیدا شدند حالا باستان‌شناسان را درگیر یک سوال بزرگ کرده‌ است.«دکتر مرتضی گراوند»، باستان‌شناس و مدیر پایگاه ملی معبد آناهیتا، روز دوشنبه ۲۷ بهمن‌ماه اظهار کرد:
در خصوص خبر شناسایی محوطه‌های منتسب به دوره عیلام میانه در شرق استان کرمانشاه و شهرستان صحنه، باید یادآور شد که بررسی‌های باستان‌شناسی این محدوده در اوایل دهه هشتاد توسط «دکتر یعقوب محمدی‌فر» انجام شده بود و در جریان آن، محوطه‌ای با عنوان «تپه باستانی میرزاولی» در دشت چمچمال شناسایی شد.او افزود:
بر پایه یافته‌های سطحی، به‌ویژه سفال‌های موسوم به «پایه دکمه‌ای» که در این محوطه مشاهده شد، این احتمال مطرح گردید که آثار مزبور به دوره عیلام میانه تعلق داشته باشد.گراوند ادامه داد:
در همان برنامه‌های بررسی که توسط آقای محمدی‌فر و آقای مترجم‌ باز در شهرستان‌های هرسین و صحنه انجام شد، با یک یا دو محوطه دیگر نیز مواجه شدند که واجد همین نوع سفال‌های پایه دکمه‌ای بودند.این باستان‌شناس با اشاره به اینکه یکی از شاخصه‌های فرهنگی دوره عیلام میانه، سفالینه‌های دارای پایه دکمه‌ای است، تصریح کرد:
با این حال برخی پژوهشگران که در بازدیدهای سطحی از همین محوطه‌ها این نوع سفال را مشاهده کرده‌اند، معتقدند احتمال دارد این آثار نه عیلامی، بلکه مربوط به دوره کاسی یا کاسیت‌ها باشد؛ چراکه میان سفال‌های این دو حوزه فرهنگی، شباهت‌هایی وجود دارد.مدیر پایگاه ملی معبد آناهیتا کنگاور تاکید کرد:
آنچه در شرایط کنونی اهمیت دارد، شناسایی این محوطه‌ها با ویژگی‌های فرهنگی شاخص در زاگرس مرکزی است که خود اقدامی ارزشمند و قابل توجه محسوب می‌شود؛ اما تعیین قطعی انتساب آن‌ها به عیلامیان یا کاسی‌ها، نیازمند مطالعات گسترده‌تر و انجام کاوش‌های باستان‌شناسی علمی و لایه‌نگارانه است.او افزود:
در گام نخست، تعیین حریم و صیانت از این محوطه‌ها می‌تواند در اولویت قرار گیرد؛ چراکه چنین اقداماتی ما را به درک دقیق‌تری از شبکه روابط فرهنگی میان زاگرس مرکزی، بین‌النهرین و نواحی جنوب و جنوب‌غرب ایران در ادوار تاریخی رهنمون می‌سازد.گراوند تصریح کرد:
بر این اساس، سفال‌های شناسایی‌شده می‌توانند عیلامی یا کاسی باشند و تنها کاوش‌های نظام‌مند و تحلیل‌های آزمایشگاهی است که می‌تواند به‌صورت قطعی و مستند، ماهیت فرهنگی آن‌ها را روشن سازد.این باستان‌شناس در پایان اظهار کرد:
صرف شناسایی این محوطه‌ها، رویدادی مثبت و امیدبخش است که می‌تواند گواهی بر پیوندهای فرهنگی و تاریخی زاگرس مرکزی ـ به‌ویژه محدوده جغرافیایی استان کرمانشاه در مرزهای سیاسی امروز ـ با نواحی جنوبی و جنوب‌غربی ایران باشد و افق‌های تازه‌ای را در مطالعات تاریخ باستان منطقه بگشاید.مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذاریتیم کجارودنبال کردن

طعم مقاومت در ارتفاع ۴ هزار متری؛ معجزه زنان چولیتا در بولیوی

تبلیغاتمشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتزنان بومی بولیوی با کلاه‌های لبه‌دار و دامن‌های سنتی، با طعم‌های باستانی آند از حاشیه خیابان‌ها به تالارهای مجلل آشپزی راه یافته‌اند.به نقل از «نشنال جئوگرافیک»، در کوچه‌های پرشیب و مرتفع «لاپاز» (La Paz)، بلندترین پایتخت جهان، منظره زنانی با لباس‌های پرچین سنتی، شال‌های رنگارنگ و کلاه‌های لبه‌دار موسوم به «بورسولینو» (Borsalino)، دیگر تنها تصویری از گذشته‌های دور یا دست‌فروشان خیابانی نیست. این زنان که به «چولیتاها» (Cholitas) شهرت دارند، برای چندین دهه با دیوارهایی از تبعیض و انزوا روبه‌رو بودند و حتی ورودشان به برخی فضاهای عمومی شهر ممنوع بود؛ اما اکنون، ورق برگشته و آشپزخانه‌ها به سنگری بدل شده‌اند که این زنان از طریق آن در حال بازپس‌گیری جایگاه اجتماعی خود و رهبری یک تحول عظیم فرهنگی در بولیوی هستند. این انقلاب آشپزی که از متن خانه‌ها شروع شده، اکنون به رستوران‌های رده‌بالا و مدرسه‌های حرفه‌ای آشپزی رسیده است که در آن‌ها مواد غذایی نادیده گرفته شده است در سفره‌های مدرن، دوباره به عنوان گنجینه‌های ملی ستایش می‌شوند.
بافت تاریخی شهر لاپاز همچنان تأثیرات دوران استعمار اسپانیا را در گذشته این شهر به نمایش می‌گذاردعکاس: Alex Bramwell / Alamyنکته کلیدی این تحول، تمرکز بر محصولات منحصر‌به‌فرد کوه‌های آند است که قرن‌ها هویت اصلی مردم این سرزمین را تشکیل می‌دادند. محصولاتی چون هزاران نوع سیب‌زمینی رنگارنگ، دانه‌های مغذی کینوا (Quinoa) و گیاهانی که در ارتفاعات بیش از ۴,۰۰۰ متری رشد می‌کنند، حالا با دست پخت این زنان به منوهای خلاقانه راه یافته‌اند. این زنان با تکیه بر دانش شفاهی که از مادران و مادربزرگ‌های خود آموخته‌اند، فنونی را به کار می‌گیرند که هیچ کتاب آشپزی مدرنی قادر به تدریس آن نیست؛ از جمله نحوه تخمیر طبیعی مواد یا استفاده از خاک‌های خوراکی برای بهبود طعم غذاها. این رویکرد باعث شده است که حتی سرآشپزهای مشهور بین‌المللی نیز برای یادگیری این اسرار، راهی ارتفاعات بولیوی شوند.
فراتر از جنبه‌های فنی، این حرکت یک بیانیه قدرتمند سیاسی و جنسیتی است. زنانی که پیش از این فقط به عنوان نیروی کار ارزان در آشپزخانه‌های ثروتمندان شناخته می‌شدند، حالا خود صاحب کسب‌وکارهای موفق هستند و به عنوان اساتید در آکادمی‌های معتبر، نسل جدیدی از آشپزها را تربیت می‌کنند. آن‌ها با حفظ پوشش سنتی خود در محیط‌های کاری مدرن، نشان می‌دهند که پیشرفت و تجدد لزوما به معنای دست کشیدن از هویت بومی نیست. این استقلال مالی و شکوفایی استعدادها، زنجیره جدیدی از امید را در جامعه بولیوی ایجاد کرده است؛ به طوری که امروزه دختران جوان بومی نه به عنوان کارگر، بلکه با رویای تبدیل شدن به سرآشپزهای ستاره‌دار، مسیر زندگی خود را انتخاب می‌کنند.
غذاهایی مانند سوپ بادام‌زمینی شیری برای بولیویایی‌ها بسیار عزیزندزنان چولیتا در لاپاز با پوشش سنتی و میراث غذایی خوداین رستاخیز طعم، تاثیر شگرفی بر اقتصاد محلی نیز داشته است. پیوند مستقیم میان این زنان و کشاورزان بومی در روستاهای دورافتاده، باعث شده است که محصولات کشاورزی ارگانیک و اصیل، با قیمتی عادلانه و بدون واسطه به بازارهای شهری برسد. با هر بشقاب غذایی که در رستوران‌های لاپاز سرو می‌شود، داستانی از مقاومت، احترام به زمین و پیروزی حاشیه‌نشینان بر ساختارهای قدرت روایت می‌شود. لاپاز که زمانی تنها به عنوان یک شهر عبوری برای گردشگران شناخته می‌شد، اکنون به لطف اراده این زنان، به یکی از کنجکاوی‌برانگیزترین پایتخت‌های غذایی جهان تبدیل شده است؛ جایی که عطر گیاهان کوهستانی و طعم تند فلفل‌های محلی، مژده‌دهنده دورانی جدید از برابری و افتخار به ریشه‌هاست.
منبع عکس کاور: Alamy | عکاس: Alex Bramwell
زنان بولیوی؛ صعود رویاها با چولیتاهای کوهنوردگورستان قطارها؛ بولیویمقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذارینیلوفر انساندنبال کردن

راهنمای سفر اقتصادی به چابهار؛ سفر سه‌ روزه چقدر هزینه دارد؟

تبلیغاتمشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتاگر به‌دنبال سفری کم‌هزینه به چابهار هستید، با انتخاب زمان مناسب، اقامت اقتصادی و مدیریت هزینه‌ها می‌توانید این مقصد خاص را مقرون‌به‌صرفه تجربه کنید.با شروع فصل سفر به جنوب کشور و جزایر خلیج فارس، بسیاری از گردشگران به‌دنبال مقصدی متفاوت با حال‌وهوای بکر و هزینه‌های قابل‌کنترل هستند. در این میان، چابهار به‌عنوان تنها بندر اقیانوسی ایران و یکی از خاص‌ترین مقاصد جنوب، به‌دلیل فاصله زیاد از شهرهای مرکزی همواره برای سفر به بودجه بیشتری نیاز دارد؛ اما با برنامه‌ریزی درست و انتخاب هوشمندانه زمان سفر، اقامت مقرون‌به‌صرفه، حمل‌ونقل مناسب و تمرکز بر جاهای دیدنی چابهار به‌صورت رایگان می‌توان هزینه‌ها را به حداقل رساند. در این مقاله، قصد داریم اقتصادی‌ترین روش سفر به چابهار را بررسی کنیم تا بتوانید با کمترین هزینه، بیشترین لذت را از این مقصد متفاوت ببرید.
فهرست مطالبکپی لینکهزینه سفر هوایی در سال ۱۴۰۴هزینه سفر هوایی به چابهار یکی از مهم‌ترین بخش‌های مخارج این سفر محسوب می‌شود و تحت تاثیر عوامل مختلفی مانند شهر مبدا، زمان سفر، نوع بلیط (چارتری یا سیستمی)، کلاس پروازی، شرکت هواپیمایی و زمان خرید قرار دارد. معمولا در ایام پیک سفر و تعطیلات رسمی، قیمت بلیط هواپیما به مقصد چابهار افزایش پیدا می‌کند.
عکاس: نامشخص / www.cnbc.comبرای خرید بلیط ارزان‌تر به چابهار، بهتر است کلاس پروازی اکونومی را انتخاب کنید و روزهای وسط هفته را برای پرواز در نظر بگیرید. بررسی بلیط‌های لحظه آخری و مقایسه قیمت ایرلاین‌های مختلف نیز می‌تواند به کاهش هزینه سفر هوایی کمک کند. محدوده قیمت بلیط هواپیما از تهران به چابهار از حدود ۳٬۰۰۰٬۰۰۰ تا ۷٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان است.
کپی لینکهزینه سفر زمینی در سال ۱۴۰۴سفر زمینی به چابهار به روش‌های مختلفی مانند قطار، اتوبوس و خودروی شخصی امکان‌پذیر است و بسته به شهر مبدا، زمان سفر و نوع وسیله نقلیه، هزینه‌ها متفاوت خواهد بود. چابهار به‌عنوان یکی از جنوبی‌ترین شهرهای ایران، مسیر زمینی نسبتا طولانی دارد؛ اما در عوض، برای بسیاری از مسافران گزینه‌ای اقتصادی‌تر نسبت به سفر هوایی محسوب می‌شود. در ادامه، هزینه و شرایط هر یک از روش‌های سفر زمینی به چابهار را بررسی می‌کنیم.
کپی لینکسفر زمینی به چابهار با قطارسفر با قطار یکی از مقرون‌به‌صرفه‌ترین و امن‌ترین روش‌ها برای رسیدن به چابهار است. از آنجا که خط ریلی به‌صورت مستقیم تا چابهار وجود ندارد، مسافران ابتدا باید با قطار خود را به زاهدان برسانند و سپس ادامه مسیر را با اتوبوس یا خودروی سواری طی کنند که مسیری طولانی است.
عکاس: نامشخص / balad.irهزینه بلیط قطار در سال ۱۴۰۴ از تهران تا زاهدان با قطار سه ستاره حدود ۸۵۰٬۰۰۰ تومان است. بعد از رسیدن به زاهدان، گردشگران می‌توانند برای رسیدن به چابهار با خرید بلیط اتوبوس در محدوده قیمت ۵۰۰٬۰۰۰ تا ۷۰۰٬۰۰۰ تومان اقدام کنند.
کپی لینکسفر زمینی به چابهار با اتوبوسسفر با اتوبوس یکی دیگر از گزینه‌های اقتصادی برای رسیدن به چابهار است. اتوبوس‌های بین‌شهری از شهرهای مختلف ایران به مقصد چابهار تردد دارند. قیمت بلیط اتوبوس به عواملی مانند مسافت، نوع اتوبوس، شرکت اتوبوس‌رانی و زمان سفر بستگی دارد و در ایام پیک سفر و تعطیلات رسمی افزایش می‌یابد. قیمت بلیط اتوبوس معمولی از تهران به چابهار حدود ۱٬۳۰۰٬۰۰۰ تومان است.
عکاس: نامشخص / www.tinn.irکپی لینکسفر زمینی به چابهار با خودروی شخصی سفر به چابهار با خودروی شخصی گزینه‌ای مناسب برای افرادی است که به انعطاف‌پذیری مسیر و توقف در شهرهای بین‌راهی علاقه دارند. فاصله تهران تا چابهار حدود ۱,۸۰۰ کیلومتر است و طی این مسیر بدون توقف حدود ۲۱ ساعت زمان می‌برد؛ بنابراین باید هزینه‌هایی مانند سوخت، عوارض جاده‌ای، خوراک و اقامت بین‌راهی را در نظر گرفت.
عکاس: نامشخص / utravs.comبا توجه به قیمت بنزین سهمیه‌ای و آزاد در سال ۱۴۰۴ (معادل ۵۰۰۰ تومان)، هزینه سوخت بخش مهمی از مخارج سفر زمینی به چابهار را تشکیل می‌دهد. همچنین پیش از حرکت، سرویس کامل خودرو و در نظر گرفتن هزینه‌های احتمالی تعمیرات ضروری است.
کپی لینکهزینه اقامت در سال ۱۴۰۴هزینه اقامت در چابهار بسته به نوع محل اقامت، زمان سفر (پیک یا غیرپیک) و سطح خدمات متفاوت است. اگر به‌دنبال گزینه‌های اقتصادی تا متوسط باشید، هتل‌ دو و سه ستاره چابهار انتخاب‌های مناسبی هستند. رنج قیمت این هتل‌ها معمولا برای یک شب اقامت در اتاق دو تخته، از حدود ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ تا ۳٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان متغیر است. این هتل‌ها امکانات پایه و قابل‌قبولی مانند صبحانه، تهویه مناسب و دسترسی نسبتا خوب به مراکز شهری را ارائه می‌دهند و برای سفرهای خانوادگی یا کاری گزینه‌ای مقرون‌به‌صرفه محسوب می‌شوند.
عکاس: نامشخص / chicoohouse.irدر کنار هتل‌ها، اقامتگاه‌ بوم‌گردی در چابهار نیز تجربه‌ای متفاوت و بومی از سفر ارائه می‌دهد، بسته به ظرفیت، امکانات و فصل سفر، قیمت آن از ۱٬۵۰۰٬۰۰۰ تومان شروع می‌شود و به‌ویژه برای سفرهای اقتصادی یا گروهی، انتخابی محبوب محسوب می‌شود. (این قیمت برای بهمن ماه ۱۴۰۴ است.)
کپی لینکهزینه خورد و خوراک در سال ۱۴۰۴هزینه خورد‌وخوراک در چابهار بسته به نوع غذا و رستورانی که انتخاب می‌کنید، در بازه‌های قیمتی متفاوتی قرار می‌گیرد. غذاهای ساده و اقتصادی مانند غذاهای محلی، فست‌فودهای سبک و برخی غذاهای روزانه، معمولا در رنج ۵۰٬۰۰۰ تا ۲۰۰٬۰۰۰ تومان هستند. غذاهای محلی و خورشتی که در رستوران‌های بومی سرو می‌شوند، اغلب قیمتی بین ۲۰۰٬۰۰۰ تا ۶۰۰٬۰۰۰ تومان دارند و گزینه‌ای مناسب برای تجربه طعم‌های منطقه با هزینه‌ای متعادل به شمار می‌آیند.
عکاس: نامشخص / www.olivemagazine.comدر سطح بالاتر، غذاهای گوشتی و دریایی قرار می‌گیرند که بسته به نوع ماهی یا روش طبخ، معمولا در بازه ۴۵۰٬۰۰۰ تا ۱٬۳۰۰٬۰۰۰ تومان قیمت‌گذاری می‌شوند. به‌طور کلی هزینه غذای اقتصادی روزانه در چابهار حدود ۳۰۰٬۰۰۰ تا ۱٬۰۰..

تاکید مدیرعامل شستا بر نقش رایتل در تحول دیجیتال صنعت نفت، گاز و پتروشیمی

تبلیغاتمشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتمدیرعامل شستا از غرفه شرکت خدمات ارتباطی رایتل در هفتمین نمایشگاه تخصصی نفت، گاز، پتروشیمی و پالایش کیش بازدید کرد.به نقل از روابط عمومی رایتل؛ این شرکت خدمات ارتباطی به‌عنوان تنها هلدینگ ICT مجموعه شستا، در نخستین روز برگزاری رویداد تخصصی نفت، گاز، پتروشیمی و پالایش کیش، میزبان مدیرعامل شستا بود. در این بازدید که با حضور محمدصادق کریمی مهرآبادی، عضو هیئت‌مدیره و جمعی از مدیران ارشد رایتل انجام شد، ظرفیت‌های این اپراتور تلفن همراه در حوزه ارائه راهکارهای ارتباطی و هوشمندسازی صنایع انرژی مورد بررسی قرار گرفت.
سعیدی در این بازدید با اشاره به اهمیت حمایت از تولیدات و توانمندی‌های داخلی در حوزه فناوری، توسعه زیرساخت‌های ارتباطی پیشرفته را یکی از الزامات افزایش بهره‌وری در صنعت نفت و گاز دانست و تاکید کرد حضور فعال رایتل در این حوزه می‌تواند زمینه‌ساز تسریع فرآیند دیجیتال‌سازی و ارتقای کارایی عملیاتی در صنایع انرژی کشور باشد.
رایتل در این نمایشگاه با معرفی راهکارهای مبتنی بر ارتباطات امن سازمانی، زیرساخت‌های شبکه اختصاصی، خدمات اینترنت اشیای صنعتی (IIoT) و سامانه‌های هوشمند پایش و مدیریت داده، ظرفیت‌های خود را برای پاسخگویی به نیازهای صنعت نفت، گاز و پتروشیمی ارائه کرده است.
در همین راستا، کریمی مهرآبادی اظهار داشت:
توسعه زیرساخت‌های ارتباطی پیشرفته و راهکارهای مبتنی بر هوشمندسازی، از اولویت‌های اصلی رایتل است. ما معتقدیم آینده صنعت انرژی به اتصال‌پذیری پایدار، مدیریت داده‌محور و یکپارچگی سیستم‌های ارتباطی وابسته بوده و رایتل آماده همکاری برای تحقق این تحول در مقیاس ملی است.هفتمین همایش تخصصی نفت، گاز، پتروشیمی و پالایش کیش از ۲۶ تا ۲۸ بهمن‌ماه ۱۴۰۴، از ساعت ۱۷ تا ۲۲ در مرکز نمایشگاه‌های جزیره کیش برگزار می‌شود و رایتل در این رویداد، راهکارهای تخصصی خود در حوزه هوشمندسازی صنایع انرژی را به فعالان این حوزه ارائه می‌کند.
مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذاریتیم کجارودنبال کردن

اسکرول به بالا