استان تهران

نبض تجارت جهانی گل؛ اینجا روزانه ۴۳ میلیون شاخه گل معامله می‌شود!

تبلیغاتمشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتدر قلب سازه‌ای که وسعتش با یک شهر کوچک برابری می‌کند، هر ثانیه سرنوشت میلیون‌ها دلار گل رقم می‌خورد تا نبض بازار زیبایی جهان در هلند بتپد.به نقل از «نشنال جئوگرافیک»، در حومه آمستردام، ساختمانی قرار دارد که تماشای ابعاد آن هر بیننده‌ای را مسحور می‌کند. این ابرسازه‌ که لقب یکی از بزرگ‌ترین بناهای جهان از نظر سطح اشغال‌شده را یدک می‌کشد، روزانه میزبان معامله‌هایی است که حجم آن با بازارهای بورس بزرگ دنیا رقابت می‌کند. این مکان، قلب تپنده تجارت جهانی گل و گیاه است و در هر طلوع آفتاب، بیش از ۴۳ میلیون شاخه گل از سراسر کره زمین، از مزارع آفتابی کنیا و اتیوپی گرفته تا گلخانه‌های مدرن اکوادور و کلمبیا، به آن سرازیر می‌شوند.
عکاس: نامشخص / www.royalfloraholland.comاین حجم عظیم گل با یک هدف زیر این سقف گرد آمده است: اینکه در کمتر از ۲۴ ساعت از چیده شدن، در گلدان‌های خانه‌ای در دورترین نقطه جهان قرار بگیرد. آنچه در این میان رخ می‌دهد، یک معجزه لجستیکی است که با دقت نانوثانیه مدیریت می‌شود تا زنجیره سرمایشی و تازگی گل‌ها حتی برای لحظه‌ای از هم نپاشد.
نقطه اوج هیجان در این بازار، تالارهای حراجی است که به اتاق‌های فرماندهی یک جنگ تمام‌عیار شباهت دارند. برخلاف حراج‌های معمولی که در آن‌ها قیمت از پایین به بالا می‌رود، در اینجا «حراج معکوس هلندی» (Dutch Auction) حاکم است. بر روی نمایشگرهای غول‌پیکر، عقربه‌ای با سرعت شروع به حرکت می‌کند و قیمت را از مبلغ‌های بالا به سمت پایین می‌کشاند و هر خریداری که زودتر دکمه را فشار دهد، برنده معامله است. این سیستم به شکلی طراحی شده که فروش با حداکثر سرعت انجام شود؛ چراکه در دنیای گل‌های شاخه‌بریده، زمان دشمن اصلی سرمایه است.
تاجران در این ماراتن ثانیه‌ها، باید با نگاهی تیزبین کیفیت گل را از دور تشخیص دهند و درست در لحظه‌ای که قیمت به صرفه می‌رسد، دکمه را فشار بدهند؛ یک لحظه تردید یا زود فشردن دکمه می‌تواند منجر به ضررهای میلیونی یا از دست دادن محموله‌ای شود که مشتریانی در آن سوی اقیانوس منتظرش هستند.
عکاس: Alexandra Bonnefoy / Redux فراتر از تالارهای خرید، طبقات پایینی این ساختمان شبیه به یک شهر خودکار و بی‌پایان به نظر می‌رسد. صدها وسیله نقلیه برقی کوچک که واگن‌های مملو از گل را می‌کشند، با سرعتی باورنکردنی در مسیری به طول صدها کیلومتر جابه‌جا می‌شوند. این سیستم حمل‌ونقل داخلی که کامپیوترهای مرکزی آن را هدایت می‌کنند، تضمین می‌کند که به محض نهایی شدن یک معامله، محموله در کمتر از چند دقیقه به بخش بسته‌بندی و بارگیری منتقل شود. جالب اینجاست که برای مدیریت این حجم از تردد، قوانین ترافیکی سخت‌گیرانه‌ای در داخل ساختمان وضع شده و کوچک‌ترین خطایی می‌تواند کل چرخه توزیع را مختل کند.
این بازار نه فقط یک مرکز اقتصادی، بلکه یک آزمایشگاه زنده برای مهندسی لجستیک است که در آن، هر شاخه رز یا لاله، بخشی از یک شبکه پیچیده جهانی است که اقتصاد چندین کشور در حال توسعه را به بازارهای مصرفی ثروتمند پیوند می‌دهد. در پایان هر روز کاری، زمانی که هنوز خورشید در بسیاری از نقاط جهان کاملا بالا نیامده، پرونده میلیون‌ها معامله بسته شده و هواپیماهای باری، حامل عطر و رنگ این بازار، به سمت تمام قاره‌ها به پرواز درآمده‌اند. این فرآیند نفس‌گیر نشان می‌دهد بشر برای زنده نگه داشتن یک نماد لطیف مثل گل، چه ماشین‌آلات عظیم و خشنی را به خدمت گرفته است.
مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذارینیلوفر انساندنبال کردن

انتقاد تورگردانان به مصوبه مجلس؛ چرا گردشگر خارجی باید عوارض بدهد؟

تبلیغاتمشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتمجلس شورای اسلامی دریافت عوارض ورودی به ایران را برای گردشگران خارجی تصویب کرده است.به نقل از ایسنا، «مصطفی سروی»، نایب رئیس جامعه تورگردانان ایران درباره این اتفاق گفت:
این مصوبه از چند جهت دارای مسئله است؛ نخست آن‌که اتفاقات رخ‌داده در کشور، گردشگری را وارد بحرانی کرده است که نمی‌توان آن را زیر فرش پنهان کرد، حتی بالاترین مقامات دولت هم به آن اذعان دارند. تحت تاثیر این شرایط، گردشگری دچار بحران شده است و تصویر دیگری از ایران نشان داده شده و مردم هم سفر رفتن را انتخاب نمی‌کنند و دیگر در سبدشان نیست. در چنین زمانی که باید تلاشمان برای بهبود وضعیت باشد، تصمیمی گرفته می‌شود که متاثر از آن، هزینه سفر به ایران گران‌تر می‌شود، کاری که اتفاقا در دنیا برعکس آن انجام می‌شود.نایب رئیس جامعه تورگردانان ایران در ادامه گفت:
نقد دیگر به این مصوبه ارزی است که تعیین شده است؛ ارز رایج کشور ما «یورو» نیست و نمی‌توانیم خارجی را از ایرانی تفکیک کنیم. واحد پولی ما «ریال» است که شناخته شده است و طبق قانون اساسی کشور نیز این ارز باید به صورت ریال محاسبه شود. همانطور که من به عنوان بخش خصوصی نمی‌توانم به مسافر اگر ایرانی باشد قیمت را به یورو اعلام کنم و با همان ارز به حساب‌های خود وارد کنم و از نظر دارایی دچار اشکال می‌شوم، دولت هم نمی‌تواند این کار را انجام دهد. وقتی لایحه‌ای در مجلس تصویب می‌شود باید با توجه به ارز رایج کشور و به صورت ریال باشد.سروی با بیان این‌که بارها به بهانه کمک به توسعه گردشگری، از گردشگر مبالغی را دریافت کرده‌اند، درحالی‌که اثر این کمک‌ها در صنعت گردشگری ملموس نبوده است، اظهار کرد:
این‌ها در باغ سبز است، که با آن عنوان از جیب صنعت گردشگری برداشت می‌شود؛ یک‌بار می‌گویند عوارض خروج از کشور را افزایش می‌دهیم تا برای توسعه گردشگری خرج کنیم. بار دیگر قیمت بلیط سفرهای خارجی را افزایش می‌دهند به این بهانه که برای گردشگری خرج کنند. این بار هم گفتند ۵ یورو از گردشگران ورودی به ایران می‌گیریم تا برای توسعه گردشگری هزینه کنیم، اما دریغ از آن‌که اثر این کمک‌ها را در گردشگری ببینیم؛ یعنی در زمان‌های بحران و برای تبلیغ، هیچ کمکی نمی‌شود که ملموس باشد آن هزینه‌ها وارد سفره گردشگری می‌شود.نایب رئیس جامعه تورگردانان ایران گفت:
الان بیش از هر زمان دیگری احتیاج داریم به گردشگری کمک شود، درحالی‌که کمکی نمی‌شود. برای همین این قانون از هرجهت اشتباه است، مخصوصا که از آقای زنگنه، نماینده تربت حیدریه بعید بود چنین الحاقی را ارائه دهد، چون ایشان از نگارنده‌های بخش گردشگریِ برنامه هفتم توسعه بودند و می‌دانند الان باید به بخش خصوصوی چقدر کمک شود و چقدر هم در این مورد جلسه داشتند؛ اما این را در قالب لایحه بودجه ارائه می‌دهند و مصوب می‌کنند. توقع‌مان این است این مصوبه در شورای نگهبان، به خاطر آن‌که خلاف اصول برنامه هفتم توسعه است، رد شود.این تورگردان با اشاره به تجربه عوارض خروج از کشور و با بیان اینکه به بهانه کمک به توسعه گردشگری افزایش یافت‌ افزود:
ابتدا قرار بود از محل عوارض خروج از کشور ۳۰ درصد به گردشگری کمک شود، بعد این مبلغ ۶۰۰ میلیارد تومان شد و گفتند در توسعه گردشگری هزینه می‌شود اما عملا اثری از آن نمی‌بینیم، حتی در نمایشگاه‌های خارج از کشور، البته غیر از یک نمایشگاه، که به نسبت ارزش داشت و وزارت میراث فرهنگی و گردشگری برای برپایی آن کمک کرد و آژانس‌های شرکت‌کننده در آن هم البته به صورت گلچین‌شده انتخاب شدند، ندیدیم به توسعه گردشگری کمک خاص دیگری شود و یا در کشوری حضور تبلیغاتی نداشته‌ایم. عدد و رقم‌هایی را اعلام می‌کنند؛ ولی ما برای ما ملموس نیست.سروی درباره وضعیت گردشگری ورودی ایران نیز گفت:
گردشگری تقریبا بی‌جان شده است. اگر فقط آن‌هایی را که با هدف گردشگری به ایران می‌آیند، درنظر بگیریم، الان فقط بازار گردشگری عراق فعال است و سایر کشورها را عملا از دست داده‌ایم. این شرایط را از نوع فعالیت شرکت‌های گردشگری و تعدیل‌هایی که رخ می‌دهد، می‌توان ارزیابی و برآورد کرد. با توجه به تبصره ۱۷ که برای جذب هر نیروی انسانی ۲۰۰ میلیون تومان وام داده می‌شود، اعتقاد دارم در این برهه زمانی، ‌ این کمک‌ها باید به فعالان گردشگری شود تا همین نیروی انسانی را که دارند حفظ کنند، نه این‌که نیروی جدیدی جذب کنند، به ویژه آن‌که بسیاری از تورگردان‌ها تحت تاثیر وضع موجود به ناچار تعطیل و یا کار را کم‌تر و یا متوقف کرده‌اند.مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذاریتیم کجارودنبال کردن

جایی که جهان ذوب می‌شود؛ روایت تصویری از نابودی تدریجی قطب شمال

تبلیغاتمشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتفتوژورنالیستی باسابقه در مجموعه جدید خود با نام «جایی که جهان ذوب می‌شود»، پیامدهای تغییرات اقلیمی بر جوامع قطب شمال را بازنمایی می‌کند.«​راگنار اکسلسون» (Ragnar Axelsson)، عکاس برجسته ایسلندی، با نگاهی هنرمندانه و دغدغه‌مند، به قلب تغییرات اقلیمی در قطب شمال نفوذ کرده است. آثار او که حاصل چهار دهه تجربه در حوزه فتوژورنالیسم است، فراتر از ثبت ساده مناظر، به لایه‌های عمیق زندگی انسانی و پیوند آن با طبیعت می‌پردازد. در پروژه «جایی که جهان ذوب می‌شود»، او با استفاده از جادوی عکاسی سیاه و سفید، اتمسفری سنگین و تامل‌برانگیز خلق کرده است که مخاطب را به بازنگری در رابطه خود با زمین وا می‌دارد. انتخاب طیف خاکستری و حذف رنگ، به تصاویر او ابدیتی بخشیده است که سنگینی بحران را دوچندان می‌کند.
​تصاویر اکسلسون از گرینلند تا سیبری، بازتاب‌دهنده بحرانی خاموش است. وقتی او بخار برخاسته از یخچال‌های در حال ذوب را ثبت می‌کند یا چهره پر از چروک کشاورزان سالخورده بومی را به تصویر می‌کشد، در واقع در حال مرثیه‌سرایی برای سنت‌هایی است که با سرعت گرفتن گرمایش زمین، در خطر نابودی قرار دارند. سورتمه‌رانی با سگ و پرورش گوزن شمالی تنها فعالیت‌های اقتصادی نیستند؛ بلکه بخشی از هویت فرهنگی مردمانی‌اند که قرن‌ها در سخت‌ترین شرایط اقلیمی دوام آورده‌اند. اکنون، با تغییر چهره تاندرا و ذوب شدن یخ‌های اجدادی، این هویت با تهدیدی جدی روبه‌رو شده و پرسش‌های دشواری را پیش روی نسل‌های آینده قرار داده است.
​نمایش این آثار در موزه‌های معتبری چون ارنست لایتز آلمان، اهمیت مستندنگاری را در آگاهی‌بخشی عمومی نشان می‌دهد. اکسلسون به ما یادآوری می‌کند که هر فریم عکس، هرچند کوچک، بخشی از یک روایت بزرگ جهانی است. او معتقد است که با کنار هم قرار دادن این قطعات پراکنده، می‌توان تصویری شفاف از واقعیتی تلخ به دست آورد که نه تنها قطب شمال، بلکه کل سیاره را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این عکاس با ترکیب دقت خبرنگاری و نگاه زیبایی‌شناسانه، صدایی برای کسانی شده است که صدایشان در میان غرش یخ‌های در حال ذوب و طوفان‌های قطبی گم شده است. این آثار، دعوتی است به تماشا، تفکر و شاید عملی فوری برای نجات آنچه از طبیعت وحشی و فرهنگ‌های کهن باقی مانده است. (Visual Flood)
عکاس: Ragnar Axelsson / Visual Floodعکاس: Ragnar Axelsson / Visual Floodعکاس: Ragnar Axelsson / Visual Floodعکاس: Ragnar Axelsson / Visual FloodVisual Floodعکاس: Ragnar Axelsson / Visual Floodعکاس: Ragnar Axelsson / Visual Floodعکاس: Ragnar Axelsson / Visual Floodعکاس: Ragnar Axelsson / Visual Floodعکاس: Ragnar Axelsson / Visual Floodعکاس: Ragnar Axelsson / Visual Floodآیا به شمالگان علاقه‌مندید؟ کدام عکس را برترین عکس اکسلسون می‌دانید؟ از دیدگاه خود با کجارو بگویید.
منبع عکس کاور: Visual Flood | عکاس: Ragnar Axelsson
مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذاریپوریا محمدی پیونددنبال کردن

لحظه‌ای که نفس دنیا حبس شد؛ روایت نخستین خبرنگار از باز شدن مقبره باستانی (تصاویر)

تبلیغاتمشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغات«مینارد اوون ویلیامز» در سال ۱۹۲۳، با ثبت لحظه بازگشایی مقبره توت‌عنخ‌آمون، شکوه مصر باستان را به دنیای مدرن پیوند زد.«مینارد اوون ویلیامز»، (Maynard Owen Williams)،به عنوان نخستین خبرنگار اعزامی نشنال جئوگرافیک، همواره کوشید تا جهان را به خانه میلیون‌ها نفر ببرد. سال ۱۹۲۳ برای ویلیامز نقطه اوج حرفه‌ای بود؛ چراکه از طرف نشنال جئوگرافیک، خبرنگار ویژه پوشش بازگشایی مقبره توت‌عنخ‌آمون (Tutankhamun) در مصر شد. او با چشمان تیزبین و دوربینش، تلاش کرد شکوه تمدن باستان را به دنیای مدرن امروز پیوند بزند. (National Geographic)
کپی لینکآرامگاه پادشاهان مصر در تبسهیچ گورستانی در جهان به اندازه دره پادشاهان در «تبس» (Thebes) با آن صخره‌های ناهموار، منحصربه‌فرد نیست. صخره‌های آهکی این منطقه زیر نور خورشید تغییر چهره می‌دهند و حالتی رازآلود به طبیعت می‌بخشند.
مسافران از میان زمین‌های آب‌گرفته در حاشیه رود نیل می‌گذرندعکاس: Maynard Owen Williams / nationalgeographicاینجا بیابانی برهوت است که سکوت سنگینش حکایت از پادشاهان دفن شده در اعماق خاک دارد. سال‌ها غارتگران و دانشمندان در این صخره‌ها به دنبال گنجینه‌های پنهان فراعنه جست‌وجو کرده‌اند. اکنون این نقطه دورافتاده به کانون توجه جهانیان تبدیل شده و تاریخ باستان در آن جان گرفته است. من در این مکان، تضاد میان بیابان بی‌رحم و جلال و جبروت پادشاهان سفر کرده به ابدیت را دیدم.
کپی لینکهاوارد کارتر؛ کاشف مقبره توت‌عنخ‌آمون هزاران گردشگر بی‌خبر از روی نقطه‌ای رد شده بودند که گنجینه کارتر (Carter) و کارناروون (Carnarvon) در آن نهفته بود. باستان‌شناسان پیشین تا چند قدمی این ورودی پنهان رفته، اما به اشتباه جست‌وجو را متوقف کرده بودند. حتی تئودور دیویس (Theodore Davis) نیز از نظر زمانی و مکانی مقبره را محاصره کرد، اما موفق به یافتن آن نشد.
کارگران در حال خارج کردن اشیاء از مقبره توت‌عنخ‌آمونعکاس: Maynard Owen Williams / nationalgeographicسارقان گورها نیز قرن‌ها پیش با ترس از این منطقه گریخته بودند و گنجینه دست‌نخورده باقی ماند. سرانجام پس از شانزده سال تلاش، هاوارد کارتر (Howard Carter) کلید ورود به این میراث عظیم را در دل زمین پیدا کرد. این کشف ثابت کرد که گاهی بزرگ‌ترین گنجینه‌ها درست زیر پای کسانی است که از آن عبور می‌کنند.
کپی لینکبازگشت توت‌عنخ‌آمون به سنت‌های پیشینتوت‌عنخ‌آمون پادشاهی بود که پس از بدعت‌های آخناتون (Akhenaten)، دوباره قدرت را به آمون بازگرداند. او با این اقدام، شکوه دوران گذشته را به تِبس بازآورد و حمایت کاهنان قدرتمند محلی را جلب کرد. به پاس این وفاداری به سنت‌ها، مقبره او با نفیس‌ترین و بی‌نظیرترین اشیاء هنری و مذهبی انباشته شد.
اشیاء تدفینی او به گونه‌ای تهیه شده بود که قدرت پادشاه را در دنیای دیگر برای همیشه تثبیت کند. این حجم از گنجینه که در هیچ حفاری دیگری دیده نشده، نشان‌دهنده اهمیت مذهبی و سیاسی او است. او با مرگ خود میراثی بر جای گذاشت که نماد احیای قدرت آمون و شکوه هنر اصیل مصری شد.
کپی لینکورود به الاقصر و خاطرات گذشتهگرچه مقبره کوچک است، انبار غنی اثاثیه کمیاب درون آن، هر بیننده‌ای را شگفت‌زده می‌کند. وقتی در هفدهم فوریه وارد الاقصر (Luxor) شدم، خاطرات بازدید ۱۱ سال پیش در ذهنم زنده شد. به یاد آوردم که چگونه زیر آفتاب سوزان، تشنه و خسته، از کوزه‌های سفالی آب نیل می‌نوشیدیم.
عکاس: Maynard Owen Williams / nationalgeographicبوی چهارپایان و چانه‌زنی با بومیان برای عتیقه‌های تقلبی، بخشی از اتمسفر فراموش‌نشدنی آن دوران بود. حالا دوباره به این بیابان بازگشته‌ام تا شاهد شگفتی‌هایی باشم که انسان مدرن هرگز ندیده است. پیاده‌روی به سوی صخره‌های سوزان، پیش‌درآمدی برای مواجهه با گنجینه‌ای بود که انتظارم را می‌کشید.
کپی لینکدرک اتمسفر واقعی مصر در مسیر مقبرهدر این سفر تصمیم گرفتم آرام و پیاده گام بردارم تا گرمای خورشید آفریقا را بر پشتم حس کنم. می‌خواستم با روستاییان معاشرت کنم و از تماشای شترهایی که به سوی مزرعه‌ها می‌روند لذت ببرم. این پیاده‌روی فرصتی بود تا پیش از هیاهوی خبرنگاران، با سکوت و ابهت دره پادشاهان خلوت کنم.
عکاس: Maynard Owen Williams / nationalgeographicتعامل با مردم محلی و دیدن زندگی جاری در کنار آثار باستانی، تضادی جذاب را رقم می‌زد. هر گام در این مسیر بیابانی، مرا به گذشته‌های دور نزدیک‌تر و ذهنم را برای اکتشاف آماده می‌کرد. این تجربه شخصی، چشم‌انداز مرا نسبت به پیوند میان زندگی مدرن و تاریخ کهن مصر تغییر داد.
کپی لینکتقرب به دره‌ آرامگاه‌ها با پای پیادهطراوت صبحگاهی در هوا بود و کارگران جاده را برای ورود ملکه بلژیک تسطیح و آماده می‌کردند. من اما راه اصلی را رها کردم و از میان‌بری مارپیچ میان تپه‌های گچی به سوی مقصد رفتم. از کنار تندیس‌های غول‌پیکر «ممنون» (Memnon) گذشتم و شاهد زندگی بدوی مردم در دل بیابان بودم. شترها و گاوها چرخ‌های چاه را می‌چرخاندند تا مزارع تشنه را با آب گران‌بهای نیل سیراب کنند. تماشای این صحنه‌های سنتی در کنار مقبره‌های کهن، حس غریبی از تداوم زمان را القا می‌کرد. من به دنبال درک روحی بودم که در پس این سنگ‌ها و سنت‌های هزارساله همچنان جاری است.
کپی لینکتوقفی در مسیر و تماشای زندگی محلیهنگام عبور از روستایی گلی، دخترکی به من نیشکر تعارف کرد و قمری‌ها بر دیوارها می‌خواندند. برای ناهار در نزدیکی معبد حاتشپسوت (Hatshepsut) توقف کردم، جایی که کارگران در حال تخلیه خاک بودند. در حیاط استراحتگاه، تردستی زبردست با نمایش‌های سنتی خود، کارگران خسته را سرگرم می‌کرد. او با فنجان‌ها و جوجه‌هایش، لحظاتی از شادی را به قلب این دره خشک و تاریخی آورده بود. این جزئیات کوچک، بخشی از سمفونی زندگی در حاشیه جایی بود که گنجینه‌های بزرگ را پنهان داشت. حس می‌کردم تمام این آدم‌ها و صحنه‌ها، پیش‌درآمدی برای ورو..

گنج اشکانی در پاکت پستی؛ کشف سکه‌های میلیاردی

تبلیغاتمشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتفرمانده انتظامی شهرستان دره‌شهر از کشف ۱۵ قطعه سکه نقره مربوط به دوره اشکانیان و بازداشت دو متهم خبر داد.سرهنگ کرم حسنی اظهار کرد:
در پی انجام اقدامات اطلاعاتی و رصد به‌موقع مأموران پلیس اطلاعات شهرستان دره‌شهر و با همکاری جامع اطلاعاتی شهرستان، مشخص شد افرادی قصد دارند تعدادی سکه تاریخی را از طریق پست به مقصدی نامعلوم ارسال کنند.او خاطرنشان کرد:
ماموران انتظامی پس از هماهنگی با مرجع قضائی و در یک عملیات، دومتهم را شناسایی و دستگیر که در بازرسی‌های انجام‌شده ۱۵ قطعه سکه نقره تاریخی کشف و ضبط شد. فرمانده انتظامی شهرستان دره‌شهر با بیان اینکه متهمان پس از تشکیل پرونده جهت سیر مراحل قانونی به مرجع قضائی معرفی شدند، تصریح کرد:
برابر اعلام کارشناسان میراث فرهنگی، قدمت سکه‌های مکشوفه مربوط به دوره اشکانیان بوده و ارزش تقریبی آن‌ها ۱۵ میلیارد ریال برآورد شده است.مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذاریتیم کجارودنبال کردن

جاهای دیدنی طبس؛ از دره اسرارآمیز کال جنی تا ماسوله کویر

Error loading HTML

باستان‌شناسان در شوک؛ گورستان ۴ هزار ساله کشف شد

تبلیغاتمشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتباستان‌شناسان در بیابان‌های سودان موفق به کشف گوری ۴,۰۰۰ ساله شدند که پرده از سنت‌های تدفین تمدن مرموز «کرما» (Kerma) و پیوندشان با نیل برمی‌دارد.به نقل از «هریتیج‌دیلی»، استان‌شناسان در جریان کاوش‌های اخیر خود در صحرای «بایودا» (Bayuda) در کشور سودان، موفق به کشف یک گورستان باستانی متعلق به تمدن کرما شده‌اند که قدمت آن به حدود ۴,۰۰۰ سال پیش بازمی‌گردد. این کشف که در یکی از دورافتاده‌ترین مناطق بیابانی صورت گرفته است، به لحاظ تاریخی اهمیت بسیار زیادی دارد؛ چراکه نشان می‌دهد نفوذ و قلمرو این تمدن فراتر از آن چیزی بوده که پیش‌تر تصور می‌شد. تمدن کرما که به عنوان یکی از نخستین و قدرتمندترین دولت‌های سازمان‌یافته در آفریقای زیرصحرا شناخته می‌شود، در دوران شکوفایی خود رقیبی جدی برای امپراتوری مصر باستان به شمار می‌رفت و تسلط عمیقی بر شریان‌های تجاری نیل داشت.
در این کاوش، آرامگاهی منحصر‌به‌فرد پیدا شده است که ساختار آن از سنت‌های تدفین اشرافی در آن دوران حکایت دارد. این گور یک اتاقک تدفین سنگی دارد که با دقت بالایی ساخته شده و علی‌رغم گذشت هزاران سال و فرسایش‌های شدید بیابانی، بخش‌های مهمی از آن سالم باقی مانده است. باستان‌شناسان در کنار بقایای انسانی، مجموعه‌ای از اشیای سفالی با ظرافت خاص، مهره‌های تزیینی و ابزارهای سنگی پیدا کرده‌اند که نشان‌دهنده باور این مردم به زندگی پس از مرگ و جایگاه اجتماعی فرد متوفی است. سفال‌های کشف‌شده در این محل، دارای ویژگی‌های شاخص معماری و هنری دوره «کرمای میانه» هستند که با بدنه سیاه و لبه‌های قرمز رنگشان شناخته می‌شوند و از نظر تکنیکی در زمان خود شاهکاری در صنعت سفالگری به حساب می‌آمدند.
اهمیت ویژه این یافته در مکان جغرافیایی آن نهفته است؛ وجود این گور در عمق صحرای بایودا ثابت می‌کند که مردمان تمدن کرما تنها به حاشیه رود نیل محدود نبودند، بلکه شبکه‌های پیچیده‌ای از مسیرهای تجاری و سکونتگاه‌های فصلی را در دل بیابان‌های سوزان مدیریت می‌کردند. محققان بر این باورند که این منطقه احتمالا به عنوان یک نقطه استراتژیک برای کاروان‌هایی بوده که طلا، عاج و بخور را از قلب آفریقا به سمت شمال می‌بردند.
تحلیل‌های اولیه بر روی بقایای استخوانی موجود در این گور نشان می‌دهد که افراد دفن‌شده در این منطقه از سلامت جسمانی خوبی برخوردار بوده‌اند که این موضوع فرضیه ثروتمند بودن این سکونتگاه بیابانی را تقویت می‌کند. این کشف جدید نه تنها فصلی تازه در شناخت ما از پادشاهی کوش و تمدن کرما می‌گشاید، بلکه پرسش‌های جدیدی را درباره چگونگی سازگاری این جوامع با تغییرات اقلیمی و محیط زیست خشن سودان در هزاره دوم پیش از میلاد مطرح کرده است که پاسخ به آن‌ها نیازمند سال‌ها پژوهش و آزمایش‌های دقیق‌تر در آزمایشگاه‌های باستان‌شناسی خواهد بود.
مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذارینیلوفر انساندنبال کردن

شمس‌العماره: سفری به قلب تهران قدیم در یک قاب عکس

تبلیغاتمشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتتصویری که زمان را متوقف می‌کند؛ نگاهی به تهران دورانی که برج‌ها هنوز در خواب بودند و شمس‌العماره، بلندترین عمارت شهر بود.تصویری تاریخی از شمس‌العماره تهران، ما را به سفری بی‌بدیل در تونل زمان می‌برد؛ به دورانی که هنوز هیاهوی ماشین‌ها و غبار برج‌های سیمانی، آسمان پایتخت را تسخیر نکرده بود. این فقط یک عکس نیست، بلکه پنجره‌ای است به روح گمشده‌ تهران.
در این تصویر، شکوه و صلابت بنایی را می‌بینیم که روزگاری نماد مدرنیته و دروازه ورود ایران به دنیای جدید بود. ساختمانی که به دستور ناصرالدین شاه قاجار و با الهام از معماری اروپایی سر به فلک کشید تا شاه بتواند پایتخت و اطراف آن را از فراز آن تماشا کند.
مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذاریاحسان رستمی‌پوردنبال کردن

جزئیات کامل بسته شدن جاده چالوس در آستانه نوروز

تبلیغاتمشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتمحور کرج به چالوس در محدوده البرز تا ۱۸ اسفند به دلیل عمرانی مسدود است.به نقل از ایسنا، «داریوش باقرجوان»، مدیرکل راهداری و حمل و نقل جاده‌ای البرز اظهار داشت:
عملیات عمرانی از امروز ۲۶ بهمن شروع شده و تا ۱۸ اسفند در روزهای شنبه تا چهارشنبه و از ساعت ۹ تا ۱۴ در محدوده‌های خوزنکلا و سد امیرکبیر ادامه خواهد داشت.او افزود:
طی این مدت محور کرج-چالوس از کرج تا شهرستانک بسته می‌شود و مسافران می‌توانند از مسیر جایگزین آزادراه تهران-شمال تردد کنند.باقرجوان گفت:
این محدودیت در روزهای پنجشنبه و جمعه و تعطیلات رسمی اعمال نخواهد شد.مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذاریتیم کجارودنبال کردن

روز ملی چوگان به تقویم می‌رود

تبلیغاتمشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتورزش اصیل چوگان سرانجام به تقویم رسمی کشور راه یافت. از سال آینده، ایران رسما صاحب «روز ملی چوگان» خواهد بود.ورزش باستانی چوگان سرانجام صاحب یک روز ملی در تقویم رسمی کشور می‌شود. این اتفاق مهم، نقطه عطفی در تاریخ این ورزش و گامی بزرگ برای احیای جایگاه آن است.
این خبر را «ناظری»، رئیس فدراسیون چوگان، در مجمع این فدراسیون اعلام کرد. او تایید کرد که پس از رایزنی‌های متعدد با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، این مهم به سرانجام رسیده و از سال آینده اجرایی خواهد شد.
او در این‌باره گفت:
با توجه به جلسات متعدد با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سال آینده روز ملی چوگان در تقویم رسمی کشور اضافه خواهد شد.رئیس فدراسیون چوگان در بخش دیگری از سخنان خود به جایگاه ویژه پایتخت در این ورزش اشاره کرد. او تهران را مرکز اصلی زیرساخت‌های چوگان در کشور دانست و ابراز امیدواری کرد که فعالیت‌ها در این شهر رشدی چشمگیر داشته باشد.
مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذاریتیم کجارودنبال کردن

اسکرول به بالا