موش کور دماغستارهای؛ شکارچی زیر آب با تواناییهای فوقالعاده
موش کور دماغستارهای پستاندار کوچکی است که در مناطقی با رطوبت بالا، خاک نرم و مرطوب زندگی میکند. او برای داشتن شرایط مناسب تغذیهای و دفع خطرات احتمالی، در نزدیکی رودخانهها تونل حفر میکند و اغلب اوقات در آب به شکار و صید غذا میپردازد. موش کور دماغستارهای با ترکیبی از ویژگیهای حسی فوقالعاده و رفتارهای تغذیهای منحصربهفرد، نمونهای شگفتانگیز از تکامل و تطابق با محیط زیست است.
فهرست مطالبموش کور دماغ ستاره ای چیست؟ویژگیهای موش کور دماغ ستاره ایزیستگاه موش کور دماغ ستاره ایتولید مثل موش کور دماغ ستاره ایکپی لینکموش کور دماغ ستاره ای چیست؟«موش کور دماغستارهای» (Condylura cristata) پستانداری کوچک از خانواده «موشهای کور» (Talpidae) است که در مناطق مرطوب و نمناک شرق کانادا و شمال شرقی ایالات متحده آمریکا زندگی میکند.این جانور به دلیل پوزه منحصربهفرد خود که از شاخکهای گوشتی تشکیل شده است، بهعنوان یکی از عجیبترین موجودات جهان شناخته میشود. این موش کور از حشرات آبی، کرمها، نرمتنان و ماهیهای کوچک تغذیه میکند و بهعنوان سریعترین شکارچی در میان پستانداران شناخته میشود.
موش کور دماغستارهای از توانایی خاص دیگری نیز برخوردار است. او در زیر آب هم میتواند حس بویایی قوی داشته باشد. این ویژگیهای منحصربهفرد، موش کور دماغستارهای را به یکی از شگفتانگیزترین موجودات تکاملیافته در دورههای مختلف زیستی جانداران در زمین تبدیل کرده است.
عکاس: Dan MacNeal / Wikimediaکپی لینکویژگیهای موش کور دماغ ستاره ایطول بدن موش کور دماغستارهای بین ۱۵ تا ۲۰ سانتیمتر است و وزنی حدود ۳۵ تا ۷۵ گرم دارد. رنگ پوست این حیوان قهوهای تیره و سیاه است و پوزه ستارهای شکل و صورتیرنگ و همچنین پنجههای بزرگ شیریرنگ دارد. بدن این جانور با خز ضدآب پوشیده شده و دارای دم و پاهایی بزرگی است که به او در حفر تونلهای زیرزمینی کمک میکند. پوزه ستارهایشکل این موش کور ۲۲ شاخک گوشتی دارد و بهعنوان عضو حسی بسیار حساس عمل میکند. او با کمک پوزهاش به شناسایی و شکار سریع طعمه در محیطهای تاریک و زیرزمینی میپردازد. این حیوان، دم بلند و کرکداری دارد که در ماههای زمستان به عنوان ذخیره چربی عمل میکند و باعث میشود بتواند مدت بیشتری بدون غذا زنده بماند.
یکی دیگر از ویژگیهای خاص موش کور دماغستارهای، توانایی بویایی در زیر آب است. این حیوان با فرو بردن حبابهای بسیار ریز موجود در آب میتواند ذرات بودار را جذب کند. این امر به او اجازه میدهد تا بوی طعمه را در آب بفهمد و غذایش را دنبال کند.
عکاس: Dan MacNeal / Wikimediaیکی از برجستهترین ویژگیهای موش کور دماغستارهای، پوزه ستارهای شکل او با ۲۲ زائده گوشتی است. این زائدهها بیش از ۱۰۰,۰۰۰ پایانه عصبی حساس به لمس دارند؛ درحالی که سرتاسر دست انسان تنها حدود ۱۷,۰۰۰ گیرنده لمسی دارد. این امر باعث میشود که بینی این حیوان، حساسترین عضو لمسی در بین مهرهداران باشد. این گیرندههای لمسی که به «اندام ایمر» (Eimer's organ) معروف هستند، فقط در موشهای کور یافت میشوند؛ اما در این گونه خاصتر اند و به موش کور دماغستارهای امکان شکار در تونلهای تاریک زیرزمینی را میدهند.
موش کور دماغستارهای نیمهآبزی است و میتواند بهخوبی شنا کند. این حیوان، در طول روز و شب فعال است. همچنین این موش لانههایش را در مناطق خشکتر برای نوزادانش میسازد؛ اما تونلهایی که برای خودش در فواصل خارج از زاد و ولد حفر میکند، مستقیم به مجاری آب متصل میشوند و در مناطق مرطوب قرار دارند.
عکاس: Kenneth C. Catania / cientificamerican.comکپی لینکزیستگاه موش کور دماغ ستاره ایموش کور دماغستارهای در مناطق پست و مرطوب شرق آمریکای شمالی، شامل بخشهایی از کانادا و ایالات متحده آمریکا زندگی میکند. این پستاندار نیمهآبزی زیستگاههایی مانند تالابها، مردابها، جنگلهای مرطوب و حاشیه نهرها را ترجیح میدهد. این مناطق به دلیل خاک نرم و رطوبت بالا، شرایط مناسبی برای حفر تونلها و دسترسی به منابع غذایی غنی و متنوع برایش فراهم میکنند و میتواند از دید شکارچیان مخفی بماند.
موش کور دماغستارهای بهطور معمول در نزدیکی رودخانهها یافت میشود و بهعنوان یک گونه نیمهآبزی، توانایی شنا کردن دارد. این ویژگی به او کمک میکند تا در جستوجوی غذا به محیطهای آبی نیز وارد شود. طی زمستان، از آنجایی که ممکن است زمینهای مرطوب منجمد شوند، اغلب اوقات این موشهای کور در آبها به شکار و کشف غذا میپردازند.
موش کور دماغستارهای با انجام بازدم و دم گرفتن و به داخل فرستادن حبابها با سرعت بسیار زیاد، میتواند ذرات بودار موجود در آب را تشخیص دهد. این کار به او کمک میکند تا نهتنها هویت طعمه را شناسایی کند، بلکه بفهمد که آیا این طعمه قابل خوردن است یا خیر.
عکاس: Marilyne Busque-Dubois / Wikimediaکپی لینکتولید مثل موش کور دماغ ستاره ایاکثر گونههای موش کور در طول سال اغلب یک بار به جفتگیری میپردازند و باقی سال در تونلهایشان تنها زندگی میکنند. در طول فصل جفتگیری، نرها برای جستجوی مادهها تونلهای خود را گسترش میدهند. در طول زمان تولید مثل ممکن است که نرها مسافتی حدود ۸۰۰ متر تا یک کیلومتر را برای پیدا کردن همسر خود طی کنند. آنها در تونلهای موجود حرکت میکنند و اگر تونلی در دسترس نباشد، تونل جدید حفر میکنند. در فصل جفتگیری تقریبا تمام موش کورهای ماده باردار هستند.
عکاس: Dan MacNeal / Wikimediaزاد و ولد موش کور دماغستارهای فرآیندی جالب و پیچیده است که به ویژگیهای خاص این گونه جانوری تعلق دارد. این موشها با استفاده از خصوصیات فیزیولوژیکیشان مانند دماغ حساس و بینایی بسیار ضعیف، فرایند یافتن جفت، جفتگیری، لانهسازی، زایمان، تولد تولهها، مراقبت و نگهداری از آنها، رسیدن به استقلال و ترک لانه مادر و… را از سر میگذرانند.
موش کور دماغستاره..