رودبار

جاهای دیدنی رودبار؛ جاذبه‌‌‌ها و مکان‌های دیدنی که نباید از دست بدهید!

Error loading HTML

پس از تخریب ناگهانی؛ شهرداری وعده مرمت خانه امیر لشکر را داد!

مشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتمرمت و استحکام‌بخشی خانه تاریخی امین‌لشکر پس از تخریب توسط شهرداری آغاز شد.سید محمد ناظم رضوی، دیر عامل شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران با اعلام این خبر گفت:
خانه امین‌لشکر به عنوان یکی از بناهای ارزشمند واقع در بافت تاریخی منطقه ۱۲، طی سال‌های گذشته به دلیل رهاشدگی، فرسایش ناشی از عوامل طبیعی و طولانی بودن فرآیند شناسایی و تملک مالکان، دچار آسیب‌های جدی شده بود.او افزود:
با تلاش شهرداری منطقه ۱۲، این بنای تاریخی در چند مرحله و به صورت قانونی از مالکان مختلف تملک و به نام شهرداری تهران منتقل شد. پس از تکمیل فرآیند تملک، عملیات مرمت و استحکام‌بخشی با بهره‌گیری از پیمانکاران، مشاوران و متخصصان واجد صلاحیت در حوزه مرمت ابنیه تاریخی و خانه‌های قاجاری آغاز شده است.مدیر عامل شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران، تأکید کرد:
تمامی مراحل مرمت این بنای واجد ارزش، از تدوین طرح مرمتی و روش اجرا تا نظارت بر عملیات، با هماهنگی کامل و نظارت مستمر کارشناسان اداره کل میراث فرهنگی استان تهران انجام می‌شود و اصول، ضوابط و استانداردهای میراث فرهنگی به‌طور کامل رعایت خواهد شد.رضوی با اشاره به برنامه‌ریزی انجام شده برای آینده این بنا، تصریح کرد:
هدف نهایی، احیای خانه تاریخی امین‌لشکر و تبدیل آن به خانه‌موزه‌ای فرهنگی و گردشگری با قابلیت بازدید عموم شهروندان و علاقه‌مندان میراث فرهنگی شهر تهران است. در این مسیر، مستندات تاریخی گردآوری شده و تلاش می‌شود این بنا تا حد امکان به شکل اولیه و اصیل خود بازگردانده شود.او در پایان با بیان زمان‌بندی اجرای پروژه گفت:
پیش‌بینی می‌شود عملیات استحکام‌بخشی، مرمت‌های اولیه و محافظت‌سازی بنا طی چهار تا پنج ماه آینده به انجام برسد و در ادامه، با تکمیل بخش‌های تخریب‌شده، ساماندهی زیرزمین‌ها و سرداب‌ها و احیای اجزای معماری، این خانه تاریخی حداکثر ظرف مدت یک سال به یکی از نقاط شاخص فرهنگی و گردشگری شهر تهران تبدیل شود.مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذاریتیم کجارودنبال کردنتبلیغات

چطور در سفر به فرهنگ بومی احترام بگذاریم؟

مشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتشناخت آداب محلی و حمایت از صنایع دستی بومی، راهکاری برای تعامل محترمانه مسافران و حفظ میراث فرهنگی جوامع میزبان است.آشنایی با فرهنگ‌های تازه همواره از جذاب‌ترین بخش‌های سفر به شمار می‌رود. برای آنکه بتوانیم به شکلی شایسته با جوامع محلی ارتباط برقرار کنیم و به سنت‌های آن‌ها احترام بگذاریم، شناخت راهکارهای تعامل صحیح ضروری است. تجربه‌های ارزشمند سفر اغلب در دل لحظات فرهنگی نهفته است؛ از تماشای آیین‌های سنتی بومیان تا هم‌نشینی با اهالی یک شهر. برای اطمینان از برخورد صحیح با مردمی که میراث خود را با ما به اشتراک می‌گذارند، توجه به برخی نکات اهمیت دارد. (Afar)
کپی لینکمطالعه پیش از سفر و شناخت روایتگران اصلیآگاهی از پیشینه تاریخی و سنتی مقصد، پیش‌درآمدی برای درک عمیق‌تر تجربه‌های سفر است. برای مثال، انجمن گردشگری بومیان کانادا (Indigenous Tourism Association of Canada – ITAC) توصیه‌های مفیدی را برای حضور در مراسم‌های آیینی آن‌ها ارائه می‌دهد. نکته کلیدی در انتخاب فعالیت‌های فرهنگی، توجه به بافت و اصالت آن‌هاست و باید سنجید که آیا این برنامه‌ها در فضای واقعی خود اجرا می‌شوند یا صرفا جنبه نمایشی دارند؟
عکاس: هوش مصنوعیهمچنین باید دانست چه کسی از این فعالیت‌ها سود می‌برد. کارشناسان گردشگری در هاوایی پیشنهاد می‌کنند که درباره منشأ دانش برگزارکنندگان سوال کنیم؛ اگر آن‌ها بتوانند مسئولیت خود را در قبال آن سنت تبیین کنند، آن تجربه معتبر خواهد بود. اولویت دادن به کسب‌وکارهایی که خود بومیان آن‌ها را اداره می‌کنند، تضمین می‌کند که گردشگری ابزاری برای حفظ هویت و افتخار به میراث فرهنگی باشد.
کپی لینکحمایت از سنت‌ها و صنایع دستیگردشگران با انتخاب‌های آگاهانه خود می‌توانند نقش مهمی در صیانت از فرهنگ‌های جهانی ایفا کنند. فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو، بسیاری از هنرها و مهارت‌های در خطر انقراض را شناسایی کرده‌اند.
عکاس: هوش مصنوعیدر مناطقی مانند اسکاتلند، مسافران می‌توانند با یادگیری ساخت صنایع‌دستی سنتی، مستقیما از مهارت‌های محلی حمایت کنند. همچنین، سازمان جهانی گردشگری (World Tourism Organization) سالانه روستاهایی را معرفی می‌کند که با تکیه بر گردشگری پایدار، به حفظ میراث اجدادی خود در کشورهایی نظیر چین یا اکوادور می‌پردازند. مشارکت در فعالیت‌هایی مثل کشاورزی و آشپزی سنتی، نه فقط منبع درآمدی برای بومیان است، بلکه باعث تقویت و ماندگاری سنت‌های دیرین می‌شود.
کپی لینکمشارکت فعال همراه با رعایت حریم‌هادر سفر نباید فقط به تماشای محیط بسنده کرد، بلکه شایسته است با میزبانان هم‌کلام و در تجربه‌هایشان شریک شد. برنامه‌هایی که امکان هم‌نشینی مسافران با اهالی قدیمی منطقه را فراهم می‌کنند، دید وسیع‌تری درباره میراث طبیعی و فرهنگی مقصد به دست می‌دهند؛ البته در این مسیر، رعایت مرزها و حریم‌ها الزامی است؛ برخی مراسم مذهبی یا آیین‌های خاص ممکن است خصوصی و بازدیدکنندگان اجازه ورود به آن‌ها را نداشته باشند. رعایت قوانین محلی، احترام به حریم خصوصی و کسب اجازه پیش از عکاسی، از اصول اولیه سفر مسئولانه است. فروتنی و کنجکاوی، بهترین دستورالعمل برای تعامل محترمانه است. همان‌طور که در ضرب‌المثلی در هاوایی آمده است:
با بخشیدن عشق، عشق دریافت خواهید کرد.عکاس: هوش مصنوعیکدام هنر دستی یا سنت رو به فراموشی را در سفرهایتان دیده‌اید که آرزو دارید برای همیشه زنده بماند؟ نام آن را برای ما و مخاطبان دیگر کجارو بنویسید تا این گفت‌وگو پنجره‌ای باشد برای معرفی زیبایی‌های کمتر دیده شده.
منبع عکس کاور: هوش مصنوعی
تنش بین محلی‌ها و گردشگران در آتن؛ محله خدایان زیر سایه گردشگریبایدها و نبایدهای سفر به ژاپن؛ چگونه مثل یک محلی رفتار کنید؟مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذارینیلوفر انساندنبال کردنتبلیغات

ارابه مرگ؛ سفر لوکس رئیس قبیله به دنیای مردگان

مشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتسالم‌ترین ارابه مسقف جهان با قدمت ۳٬۵۰۰ سال، متعلق به ارمنستان است که برای حمل مسافری ویژه طراحی شده بود.هنگامی که در عصر برنز، رئیس قدرتمند قبیله‌ای از دنیا می‌رفت، برای بدرقه او به جهان دیگر، فقط تابوتی چوبی و ساده کافی نبود؛ او به وسیله‌ای باشکوه برای این سفر ابدی نیاز داشت. کشفی جدید، نگاه ما به حمل‌ونقل باستانی را تغییر می‌دهد. ارابه «لچاشن» (Lchashen wagon) با قدمت ۳,۵۰۰ سال، سالم‌ترین نمونه ارابه مسقف در تمام جهان محسوب می‌شود. این اثر خیره‌کننده در موزه تاریخ ارمنستان در ایروان نگهداری می‌شود و گواهی بر مهارت نجاری پیشینیان ماست. (Live Science)
عکاس: نامشخص / Art Stationآنچه ارابه لچاشن را منحصربه‌فرد می‌کند، پیچیدگی ساخت آن است. سازندگان این «خودروی باستانی» از هیچ میخ یا پیچ فلزی استفاده نکرده‌اند. بدنه ارابه از چوب بلوط ساخته شده و متشکل از ۷۰ قطعه مجزا است که با سیستم «کام و زبانه» (mortise and tenon) و اتصالات برنزی به هم قفل شده‌اند. برای ساخت چارچوب سایبان این ارابه، حداقل ۶۰۰ سوراخ دقیق در چوب ایجاد شده است. این یعنی با شاهکار مهندسی طرف هستیم؛ نه یک گاری ساده روستایی.
طول ارابه لچاشن حدود دو متر است. هر چرخ چوبی ارتفاعی معادل ۱۶۰ سانتی‌متر دارد و از به هم پیوستن دو تخته چوب بزرگ ساخته شده است. تصور کنید ارابه‌ای با چرخ‌هایی هم‌قد انسان بالغ، در مراسمی باشکوه جسد رهبر قبیله را به سمت آرامگاه ابدی می‌برده است.
عکاس: نامشخص / Art Stationداستان کشف گنجینه لچاشن به اندازه خود اثر دراماتیک است. در دهه ۱۹۵۰ میلادی، کارگران اتحاد جماهیر شوروی برای آبیاری دشت‌های اطراف، بخشی از آب دریاچه «سوان» (Lake Sevan) را تخلیه کردند. با پایین رفتن آب، گورستانی عظیم متعلق به اواخر عصر برنز کشف شد. در این کاوش‌ها بیش از ۵۰۰ قبر پیدا شد که بسیاری از آن‌ها حاوی ارابه‌های دو و چهار چرخ بودند. وجود ارابه‌های واقعی و مدل‌های برنزی در این گورستان، نشان‌دهنده اهمیت حیاتی حمل‌ونقل در باورهای مذهبی آن دوران بوده است.
طبق اطلاعات موزه تاریخ ارمنستان، استفاده از وسایل نقلیه چرخ‌دار در مراسم تدفین از اواسط عصر برنز آغاز شد؛ اما در اواخر این دوره (بین قرن ۱۵ تا ۱۴ قبل از میلاد) به اوج رسید. این ارابه‌ها صرفا ابزار جابه‌جایی نبودند؛ آن‌ها وسیله‌ای نمادین و فیزیکی برای انتقال روح و جسم متوفی به دنیای پس از مرگ تلقی می‌شدند. اگرچه اولین چرخ‌ها حدود ۴۵۰۰ سال قبل از میلاد در بین‌النهرین اختراع شدند، ارابه لچاشن نشان می‌دهد که نوآوری در ساخت وسایل نقلیه مسقف، در منطقه‌ای میان بین‌النهرین و استپ‌های روسیه به کمال رسیده بود.
عکاس: نامشخص / Art Stationاگر می‌توانستید با این ارابه به گذشته سفر کنید، کدام دوره تاریخی را برای دیدن انتخاب می‌کردید؟ دیدگاه خود را با کجارو به اشتراک بگذارید.
منبع عکس کاور: Art Station | عکاس: نامشخص
بیشتر بخوانید:کشفیات باستان‌شناسی سال ۲۰۲۵ که جهان را شگفت‌زده کردمطالعه '63 روز قبلابزارهای شگفت‌انگیزی که سرنوشت تمدن‌ها را تغییر دادندمطالعه '630 مرداد 04مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذاریپوریا محمدی پیونددنبال کردنتبلیغات

بهترین عکس‌های کوهنوردی ۲۰۲۵؛ شاهکارهای بصری از نبرد با صخره‌ها و جاذبه

مشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتبرترین عکس‌های کوهنوردی سال ۲۰۲۵، لحظه‌های تعیین‌کننده‌ مواجهه انسان با ارتفاع و طبیعت و تجربه‌ای واقعی و بی‌واسطه از صعود را روایت و ثبت کرده‌اند.عکاسی کوهنوردی در سال ۲۰۲۵ میلادی، ما را به ارتفاعات غیر قابل‌تصور، مسیرهای نفس‌گیر و لحظات پرتنش و زیبا می‌برد؛ نماهایی که نه‌ فقط تضاد میان انسان و طبیعت، بلکه آدرنالین، تمرکز و شور کشف را نشان می‌دهند.
این تصاویر گاهی نمایی از صخره‌نوردی در پرتگاه‌های عمودی ارائه می‌دهند؛ جایی که هر حرکت حساب‌شده می‌تواند تفاوت میان پیشروی و بازگشت باشد. در برخی قاب‌ها، کوهنوردان میان خطوط زاویه‌دار سنگ‌ها و سایه‌ها در حال حرکت‌اند و بدن‌هایشان در برابر عظمت طبیعت، کوچک‌تر به چشم می‌رسد؛ نماهایی که هم مهارت فردی را تحسین می‌کنند و هم عظمت مناظر را به نمایش می‌گذارند.
عکاسان و صعودکنندگان در مسیرهای مختلف، از پهنه‌های سنگی خشک تا ارتفاعات پوشیده از برف، توانسته‌اند لحظاتی ثبت کنند که بیننده را نه‌ فقط به تماشای منظره و هیجان دعوت می‌کنند، بلکه او را در حس تلاش و تمرکز شریک می‌سازند. نورهای طبیعی که از لبه‌های سنگی می‌تابند، حرکات دقیق و همزمان جسم و ذهن در اوج تنش و سکوت مطلق کوهستان، همگی در این قاب‌ها معنا پیدا کرده‌اند. (Climbing)
عکاس: Victoria Kohner-Flanaganعکاس: Jan Novakعکاس: Jon Glassbergعکاس: Tony Archie Kimعکاس: Thibaut Marotعکاس: Thibaut Marotعکاس: Will Sharpعکاس: Manuel Seoaneعکاس: Ty Lekkشما درباره این تصاویر چه فکر می‌کنید؟ کدام تصویر، بیشتر مورد توجه شما قرار گرفت؟ لطفا کجارو و کاربران آن را نیز در جریان نگاه و نظر ارزشمند خود قرار دهید.
عکاس عکس کاور: Luis Miguel López Soriano
مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذاریفاطمه حکمت شعاردنبال کردنتبلیغات

از تخته احضار روح تا اسب قاتل در فرودگاه؛ روی دیگر گردشگری

مشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتآیا حاضرید در هتلی اقامت کنید که پر از دلقک است یا با تخته‌ای بازی کنید که دروازه مرگ را باز می‌کند؟ دنیای گردشگری همیشه زیبا نیست؛ گاهی ترسناک است.همیشه که نباید چمدان را برای سواحل آفتابی، جنگل‌های سرسبز یا هتل‌های لوکس پنج‌ستاره بست. دنیای سفر چهره‌ای پنهان و تاریک هم دارد؛ چهره‌ای که نه برای آرامش، بلکه برای تزریق وحشت به رگ‌های مسافران طراحی شده است. برخی گردشگران به‌جای استراحت، به‌دنبال تجربه ترس خالص هستند. آن‌ها پول می‌دهند تا در محیطی بخوابند که حتی تصور آن برای بسیاری از ما کابوس است. خیره‌شدن به چشم‌های شیشه‌ای دلقک‌ها یا احضار ارواح در لابی هتل، روی دیگر گردشگری است. (CNN)
کپی لینکموزه تخته احضار روحشاید باورش سخت باشد؛ اما زمانی در تاریخ وجود داشت که مردم آمریکا بیشتر از آنکه به خرید و فروش املاک در بازی «مونوپولی» علاقه داشته باشند، مشتاق ارتباط با ارواح بودند. در سال ۱۹۶۷ میلادی، فروش تخته‌های «ویجا» (Ouija) از مونوپولی پیشی گرفت؛ تخته‌هایی با حروف الفبا که برخی معتقدند دریچه‌ای به سوی دنیای مردگان باز می‌کنند.
عکاس: نامشخص / bisouچرا بازی ترسناک ویجا ناگهان در دنیای سرگرمی و گردشگری محبوب شد؟ ریشه این اشتیاق به یک تراژدی ملی بازمی‌شود. «جان کوزیک» (John Kozik)، صاحب موزه تخته‌های جادوگری در «ماساچوست» (Massachusetts)، معتقد است معتقد است ریشه گرایش مردم به این ابزار ماوراءالطبیعه به اواسط قرن نوزدهم بازمی‌گردد؛ زمانی که به دلیل تلفات سنگین جنگ داخلی آمریکا، بسیاری از مردم به دنبال راهی برای ارتباط با دنیای مردگان بودند.
کپی لینکمتل دلقک‌هااگر فکر می‌کنید احضار روح ترسناک است، سری به ایالت «نوادا» (Nevada) بزنید. در جاده‌ای متروک که رسما «بزرگراه فرازمینی‌ها» نامیده می‌شود، متلی وجود دارد که خواب را از چشمانتان می‌رباید. این جاده که از نزدیکی منطقه سری ۵۱ می‌گذرد، به خاطر مشاهده بشقاب‌پرنده‌ها شهرت دارد.
عکاس: نامشخص / National Geographic‏مسافران ماجراجو پس از رانندگی در این مسیر دلهره‌آور، به «متل دلقک» (Clown Motel) می‌رسند. خبرنگار سی‌ان‌ان پس از اقامت در این مکان که با هزاران دلقک تزیین شده، اعتراف تلخی کرد:
این شاید بدترین خواب زندگی‌ام بود.کپی لینکفرودگاه دنورفرودگاه «دنور» (Denver) سال‌هاست که با شایعات عجیب دست‌وپنج نرم می‌کند. نماد این شایعات، مجسمه ۱۰ متری اسب آبی‌رنگی با چشمان قرمز آتشین است که «لوسیفر آبی» (Blucifer) نامیده می‌شود؛ تندیسی که حتی سازنده‌اش را هم کشت!
عکاس: نامشخص / CPR.orgکپی لینکسرداب کلیسای رمدر آن سوی دنیا و در قلب رم، زیبایی با مرگ گره خورده است. سرداب کلیسای «سانتا ماریا» با بقایای اسکلت بیش از ۴,۰۰۰ راهب «کاپوچین» (Capuchin) تزیین شده است. استخوان‌هایی که روی دیوارها و سقف چیده‌ شده‌اند، هشداری صریح به بازدیدکنندگان می‌دهند:
ما همان چیزی بودیم که شما هستید و شما همان چیزی خواهید شد که ما هستیم.عکاس: نامشخص / Through Eternity Toursحاضرید شبی را در اتاق دلقک‌ها صبح کنید یا بازی ویجا را به جمع‌های خانوادگی ببرید؟ از دیدگاه خود با کجارو بگویید.
منبع عکس کاور: ساخته‌شده‌ با هوش‌مصنوعی
بیشتر بخوانید:اقامت در عمارت بیتل جوس؛ سفری به دنیای فانتزی و ترسناک تیم برتونمطالعه '209 آبان 03دیدار با عروسک های مرده در یکی از ترسناک ترین موزه های دنیامطالعه '220 دی 02مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذاریپوریا محمدی پیونددنبال کردنتبلیغات

رقیب تازه‌نفس کانال پاناما؛ ابرپروژه ۴ میلیارد دلاری مکزیک

مشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتمکزیک با احداث یک «کانال خشک» ۳۰۰ کیلومتری و سرمایه‌گذاری میلیاردی، به جنگ ترافیک دریایی پاناما رفته است تا نقشه تجارت جهانی را تغییر دهد.مکزیک در حال اجرای یکی از جسورانه‌ترین قمار‌های اقتصادی تاریخ خود است؛ پروژه‌ای زیرساختی که پتانسیل بازتعریف مسیرهای تجارت جهانی را دارد. این طرح که «کریدور ترنس‌ایستموس» (Trans-Isthmus) نامیده شده است، اغلب به‌عنوان نسخه مکزیکی کانال پاناما شناخته می‌شود؛ البته با تفاوتی بنیادین. هدف اصلی این ابتکار، اتصال اقیانوس آرام به اقیانوس اطلس از طریق یک سیستم ریلی مدرن در سراسر تنگه «ته‌وانتپک» (Tehuantepec) است. این پروژه وعده می‌دهد که نقش مکزیک را در بازرگانی بین‌المللی ارتقا دهد و فرصت‌های تجاری جدیدی خلق کند. (Slip Maps)
Cruising Worldکپی لینککریدور ترنس‌ایستموس چیست؟کریدور بین‌اقیانوسی تنگه ته‌وانتپک (CIIT)، یک سیستم حمل‌ونقل و لجستیک است که به‌منظور ارائه جایگزینی کارآمد برای کانال پاناما طراحی شده است. به جای حفر یک آبراه جدید، مکزیک در حال احیای شبکه راه‌آهن و بنادر خود است تا امکان انتقال سریع کالا بین خلیج مکزیک و اقیانوس آرام فراهم شود.
کریدور جدید تقریبا ۳۰۰ کیلومتر طول دارد و عملا یکی از کوتاه‌ترین مسیرهای زمینی بین دو اقیانوس محسوب می‌شود. سرعت انتقال کالا در این مسیر می‌تواند بسیاری از معادلات هزینه و زمان را برای شرکت‌های کشتیرانی تغییر دهد.
کپی لینکموقعیت جغرافیایی و اهمیت استراتژیککریدور ته‌وانتپک در جنوب مکزیک و دقیقا در باریک‌ترین نوار خشکی بین خلیج مکزیک و اقیانوس آرام واقع شده است و دسترسی استراتژیک به هر دو ساحل را فراهم می‌کند. مسیر ریلی از قطب‌های اقتصادی کلیدی عبور می‌کند و جغرافیای منطقه، آن را به گزینه‌ای ایدئال برای مسیر تجاری بین‌اقیانوسی تبدیل کرده است. این اتصال زمینی، کارایی و سرعتی را وعده می‌دهد که در حال حاضر در گلوگاه‌های دریایی منطقه کمیاب شده است.
کپی لینکچرا مکزیک این کریدور را می‌سازد؟دولت مکزیک با سرمایه‌گذاری سنگین روی این پروژه، به کاهش وابستگی به مسیرهای تجاری خارجی می‌اندیشد. کانال پاناما به عنوان شریان حیاتی تجارت، با تراکم روزافزون مواجه است که منجر به تاخیر و افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل جهانی می‌شود. علاوه بر این، انتظار می‌رود این کریدور هزاران شغل در زمینه حمل‌ونقل و لجستیک ایجاد کند و سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی را به جنوب مکزیک سرازیر کند.
کپی لینکهزینه و زمان‌بندی پروژهمکزیک برای جاه‌طلبی بزرگ در ساخت کریدور جدید، بودجه‌ای حدود چهار میلیارد دلار در نظر گرفته است. این مبلغ شامل نوسازی خطوط آهن، توسعه بنادر و ایجاد زیرساخت‌های صنعتی می‌شود. ترکیبی از بودجه دولتی و سرمایه‌گذاری‌های خصوصی موتور محرک این پروژه است.
فازهای اولیه، شامل نوسازی راه‌آهن و ارتقای بنادر درحال انجام است و رسیدن به ظرفیت کامل عملیاتی، شامل پارک‌های صنعتی و قطب‌های لجستیکی، ممکن است تا پایان سال ۲۰۲۵ یا فراتر از آن زمان ببرد. اگرچه چالش‌هایی مانند نگرانی‌های زیست‌محیطی و تملک اراضی وجود دارد، با حمایت قوی دولت و علاقه سرمایه‌گذاران جهانی، انتظار می‌رود این کریدور به یک تغییردهنده بازی در تجارت جهانی تبدیل شود.
به نظر شما آیا این مسیر ریلی می‌تواند جایگزین واقعی برای کانال پاناما باشد یا صرفا یک نیروی کمکی است؟ دیدگاه خود را با کجارو به اشتراک بگذارید.
منبع عکس کاور: هوش‌مصنوعی
بیشتربخوانید:آرامش در دل جریان؛ رویایی‌ترین کانال‌های آبی جهانمطالعه '618 آبان 04کانال پاناما کجاست؟مطالعه '326 مرداد 95مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذاریپوریا محمدی پیونددنبال کردنتبلیغات

راهنمای بقا در طبیعت؛ اشتباهاتی که کوهنوردان را به کام مرگ می‌کشد

مشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتگم‌شدن در دل طبیعت، کابوسی است که حرفه‌ای‌ترین کوهنوردان را هم تهدید می‌کند؛ اما با رعایت چند اصل ساده، می‌توان از این خطر هولناک جان سالم به در برد.گم‌شدن در میان درختان انبوه یا صخره‌های ناشناخته، سناریویی است که خواب را از چشم هر طبیعت‌گردی می‌گیرد. این اتفاق نه تنها لذت سفر را زهر می‌کند، بلکه بسته به موقعیت جغرافیایی، می‌تواند جان شما را در معرض خطرات جدی و غیرقابل‌جبرانی قرار دهد؛ اما کوهنوردان حرفه‌ای خوب می‌دانند که گم‌شدن تقدیر حتمی نیست. با چند ترفند هوشمندانه و بهره‌گیری از ابزارهای درست، می‌توان تضمین کرد که نه‌تنها به مقصد رسید، بلکه صحیح و سالم به آغوش خانواده بازمی‌گشت. (Travel Host)
کپی لینکابزارهای مسیریابیاز قدیم گفته‌اند ستاره‌ها راهنما هستند؛ اما در عصر تکنولوژی تکیه صرف به آسمان یا روش‌های ابتدایی اشتباهی بزرگ است. بسته به اینکه مسیر پیمایش شما کجاست، باید ترکیبی از سنت و مدرنیته را همراه داشته باشید تا در کوره‌راه‌ها گرفتار نشوید. ابزارهای حیاتی شامل موارد زیر می‌شوند:
نقشه و قطب‌نما: باتری تمام نمی‌کنند و جهت کلی و نشانگرهای مسیر را نشان می‌دهند.دستگاه‌های GPS: موقعیت دقیق شما را روی نقشه‌های دیجیتال پین می‌کنند.تلفن‌های ماهواره‌ای: وقتی موبایل آنتن نمی‌دهد، این‌ها فرشته نجات شما هستند.ساعت‌های GPS: ابزاری پوشیدنی برای ردیابی سریع.هرچند اپلیکیشن‌های موبایل فوق‌العاده‌اند، در مناطقی که آنتن‌دهی ضعیف است، عملا بی‌استفاده می‌شوند. یک کوهنورد باهوش، مهارت استفاده از قطب‌نما و نقشه کاغذی را برای روزهای مبادا و شرایط اضطراری در آستین دارد.
کپی لینکبرنامه‌ریزی دقیق و اطلاع رسانیتحقیق درباره مقصد، نیمی از راه ایمنی است. این یعنی سفری طراحی کنید که با سطح مهارت و توان بدنی شما همخوانی داشته باشد و شرایط جوی را پیش از بستن کوله‌بار بررسی کنید. چند فاکتور کلیدی که باید در نظر بگیرید:
تعداد روزهای پیمایشارتفاع مجاز برای صعود ایمندسترسی به آب آشامیدنی و امکاناتوزن کوله‌پشتیاما مهم‌ترین قانون این است که اگر به دل طبیعت می‌روید، حتما برنامه سفر و زمان بازگشت خود را به یک دوست یا عضو خانواده اطلاع دهید. در مسیرهای دورافتاده، در جریان گذاشتن محیط‌بانان یا مقامات محلی، مرز بین زندگی و مرگ در زمان حادثه است.
کپی لینکآشنایی با آداب کوهستان شاید عجیب به نظر برسد؛ اما رعایت «اتیکت» یا آداب معاشرت در کوه، یکی از راه‌های جلوگیری از گم‌شدن است. دانستن قوانین نانوشته باعث می‌شود در مسیر اصلی بمانید و از بیراهه رفتن پرهیز کنید و به «حق تقدم» احترام بگذارید. معمولا کوهنوردانی که در سربالایی حرکت می‌کنند، حق تقدم دارند؛ پس اگر در سرازیری هستید، مودبانه کنار بروید. همچنین، دوچرخه‌سواران باید به کوهنوردان راه بدهند.
نکته طلایی دیگر اینکه اگر مسیر گلی یا خیس است، هرگز سعی نکنید با دور زدن چاله‌ها مسیر جدیدی باز کنید. این کار نه تنها به طبیعت آسیب می‌زند، بلکه شما را از پاکوب اصلی دور می‌کند و پتانسیل گم‌شدن را به شدت افزایش می‌دهد. اگر شرایط مسیر بد است، بازگشت به خانه شجاعانه‌ترین تصمیم خواهد بود.
کپی لینکحفظ هوشیاریدر نهایت، هیچ ابزاری جایگزین حواس جمع نمی‌شود. استفاده از هدفون و غرق شدن در موسیقی، شما را از صدای خطرات احتمالی یا تغییرات محیطی غافل می‌کند. کوهستان جای لذت بردن است؛ اما هوشیاری و احترام به قوانین طبیعت، ضامن خاطره‌انگیز شدن این لذت خواهد بود.
آیا تا‌به‌حال در طبیعت، مسیر خود را گم کرده‌اید؟ تجربه و راهکارهای خود را برای کجارو بنویسید.
عکس‌های مقاله ساخته‌شده با هوش‌مصنوعی
بیشتر بخوانید:راهنمای مسافران حرفه‌ای؛ لیست کامل تجهیزات ایمنی سفرمطالعه '1117 آذر 03راهنمای انتخاب لباس کوهنوردی در فصل‌های مختلف؛ نکاتی برای ایمنی و راحتی بیشترمطالعه '604 تیر 04مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذاریپوریا محمدی پیونددنبال کردنتبلیغات

آسمان‌ جهان در تسخیر آتش‌بازی؛ ورود باشکوه به سال ۲۰۲۶

مشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتصدای ناقوس‌ها و غرش آتش‌بازی‌ها دیشب خواب را از چشم جهان گرفت؛ از اوکلند تا ریو دوژانیرو، دنیا یک‌صدا به استقبال سال ۲۰۲۶ رفت.جهان دیشب نخوابید. از شرق دور تا غرب، آسمان کلان‌شهرها بوم نقاشی شد تا ورود به سال ۲۰۲۶ میلادی با شکوه هرچه تمام‌تر ثبت شود. این فقط تغییر یک عدد در تقویم نبود؛ ضیافتی بود از نور، صدا و امید که مرزها را درنوردید.
قرعه اولین جشن به نام نیوزیلند افتاد. در حالی که بسیاری از پایتخت‌های جهان هنوز در تدارک مراسم بودند، اوکلند با شمارش معکوس و انفجار نور در آسمان شب، روبان قرمز سال جدید را قیچی کرد.
چرخش زمین ادامه یافت تا سرانجام نوبت به نیمکره غربی رسید. نیویورک با پایین آمدن گوی معروف میدان تایمز، قطعه آخر این پازل را تکمیل کرد. حالا جهان رسما در سال ۲۰۲۶ نفس می‌کشد؛ سالی که ساکنان زمین امیدوارند روشن‌تر از آتش‌بازی‌های دیشب باشد. (guardian) (REUTERS)
اوکلند نیوزیلندعکاس: David Rowland / guardianتوکیو، ژاپنعکاس: Rodrigo Reyes Marin / guardianسیدنی، استرالیاعکاس: Hollie Adams / REUTERSسئول، کره جنوبیعکاس: Jung Yeon-Je / guardianبارسلونا، اسپانیاعکاس: Bruna Casas / guardian کوالالامپور، مالزی عکاس: Annice Lyn / guardianویلنیوس، لیتوانیعکاس: Mindaugas Kulbis / guardianروتردام، هلندعکاس: نامشخص / guardianهنگ کنگعکاس: Chan Long Hei / guardianپکن، چینعکاس: Lintao Zhang / guardianتایپه، تایوانعکاس: Ritchie B Tongo / guardianخیابان شانزه‌لیزه پاریسعکاس: Stephanie Lecocq / REUTERSاهرام جیزه، مصر عکاس: Amr Nabil / guardianادینبورگ، اسکاتلندعکاس: Steve Welsh / guardianبانکوک، تایلندعکاس: Athit Perawongmetha / guardianهتل مارینا بی سندز در سنگاپورعکاس: Edgar Su / REUTERSشما درباره این تصاویر چه فکر می‌کنید؟ کدام تصویر، بیشتر مورد توجه شما قرار گرفت؟ لطفا کجارو و کاربران آن را نیز در جریان نگاه و نظر ارزشمند خود قرار دهید.
عکس کاور: لندن، انگلستان؛ منبع: guardian، نام عکاس: Leon Neal
مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذاریفاطمه حکمت شعاردنبال کردنتبلیغات

آتش سال نو کلیسای ۱۵۰ ساله هلند را سوزاند

مشاهده همه ویدئو‌هاتبلیغاتتبلیغاتمقامات آمستردام اعلام کردند یک کلیسای تاریخی ۱۵۴ ساله‌ در پی آتش‌سوزی گسترده در شب سال نو میلادی به‌طور کامل از بین رفته است.جشن‌های سال نو معمولا با نور، شادی و امید همراه است؛ اما در هلند، این شب برای بسیاری با نور ویرانگر آتش و دود غلیظ گره خورد. در حالی که مردم آغاز سال جدید را جشن می‌گرفتند، شعله‌های آتش یک کلیسای تاریخی و نمادین را در آمستردام بلعید.
مقامات صبح روز پنجشنبه، در حالی که آتش‌نشانان همچنان در حال مبارزه با حریق گسترده‌ای بودند که اندکی پس از نیمه‌شب و در جریان جشن‌های سال نو آغاز شد، اعلام کردند که کلیسای تاریخی فوندل‌کرک (Vondelkerk) در آمستردام، قابل نجات نیست. این آتش‌سوزی، کلیسای ۱۵۴ ساله را به‌طور کامل در بر گرفته و منجر به فرو ریختن بخش‌هایی از برج و سقف شده است؛ امری که تخلیه اجباری ساکنان و قطع برق حدود ۹۰ خانه در مجاورت محل حادثه را به دنبال داشت. علت حادثه همچنان در دست بررسی است.
کلیسای فوندل‌کرک که در سال ۱۸۷۲ بنا شد، تا سال ۱۹۷۷ به عنوان کلیسای کاتولیک رومی فعالیت می‌کرد و پس از آن برای برگزاری رویدادها و فعالیت‌های تجاری کوچک مورد استفاده قرار می‌گرفت.
مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراک‌گذاریصدیقه شجاعیدنبال کردنتبلیغات

اسکرول به بالا